Resat Nuri Gultekin'in bircok hikiyesinin toplandigi bu kitap, insanlarin gonul dunyalarinin zenginligini, askin, sevginin ve dostlugun butun renklerini ustalikla sergiliyor. Mektuplar, anilar ve gercekler basariyla dile getirilmis. Bu kitapta ayrica birkac kucuk oyun da yer aliyor.Sayfa Sayisi: 271Baski Yili: 2007Dili: TurkceYayinevi: Inkilap Kitabevi
Bookspace topluluğundan 11 gönderi
“E kitap oku sen de Leyla’ya.” “N’abayım?” “Biz her gün Zeynep’le sahile iniyoruz. Ben okuyorum, o dinliyo. Kitap heyecanlıysa bazen elimi tutuyo, bazen de kafasını böyle omzuma koyuyo. Yüreğim ısınıyo yanında. İşe yarıyo yani. Dene sen de.”
"Leylâ'yı henüz tomurcukları belirmeden sevmiştim. İkimiz de çocuktuk; birlikte kuzuları otlatıyorduk. Keşke ne biz büyüseydik, ne de kuzular!.." ~Mecnun~
"Senin için dünyayı karşıma almışım da sen onlar daha kalabalık diye o tarafa geçmişsin gibi." / Leyla vu Mecnun, Fuzuli
“Mecnun n'aber?" "İyi be Kamil Abi, deplasmanda alınan 1 puan gibiyim. Küme düştüm düşücem ama hâlâ bi' puan altın değerinde diye kandırıyorum kendimi."
Yüreğim biraz tozdur kusura bakma. Bugüne kadar kimse girmedi içeri ne yapsın garip?
İşlerin ters gitme ihtimali varsa, mutlaka ters gider. Kaan buna “Murphy Kanunları” diyor. Annemse “Besmelesiz çıkıyon evden ondan oluyo, sağ ayağınla çık şu evden” diyor.
Zaman mı daha acımasız yoksa insan mı?
sevdiğin birinin sesini unutmak nasıl bir duygu bilir misin
Hiçliğin tam ortasına "şu an buradasınız" yazan bir levha koymuşlar ve beni de o levhaya bir nokta olarak iliştirmişler sanki.
İki tane vuram mı kafasına? Vurdurursak düzelir belki.
belki bir şiirin içinde rastlaşırız seninle.
