Birini sevip onunla yaşayamayacağını bilmek, en büyük acılardan biri.

Paperback. 13,50 / 21,00 cm. In Turkish. 308 p. Çevirmen : Esen Tezel Editör : Devrim Çakir Bir beyefendi, bir hanimefendi ve bir hizmetçi... Macaristan'in en büyük çagdas yazarlarindan Sándor Márai, sadakat ve yalani, gerçegi ve arzulanani, toplumsal iliskilerdeki dürüstlügü ve tutuklugu, sevgiyi ve ayriligi ustalikli bir dille anlatirken, ikinci büyük savasa dogru yuvarlanan bir dünyada, "yasamak" ile "var olmak" arasindaki derin uçuruma duyarlilikla ve cesaretle egiliyor. Orta Avrupa'nin burjuva dünyasi sessizce çökerken tutku, özlem ve gelip geçicilikle sarmalanmis bir hikâyenin keskin köselerinde yalnizlikla sinanan iki kadin ve bir adam: Gerçek ask daima ölümcül müdür? Usta yazar Sándor Márai, askin ne kadar agir olabilecegini son derece büyük bir derinlikle anlatiyor; iki savas arasindaki toplumun ahlaki portresini, esine az rastlanir bir duyarlilikla çiziyor. - Stern Günün birinde uyandim, yatagimda dogrulup oturdum ve gülümsedim. Artik en ufak bir aci çekmiyordum ve birden, dogru insan diye bir seyin olmadigini idrak ettim. Ne yeryüzünde ne de cennette. Öyle biri, öyle tek bir kisi yok. Sadece insanlar ve her insanin içinde bir tutam dogru insan var ama kimsede, bizim digerinden bekledigimiz ve umdugumuz sey yok. Kusursuz insan diye bir sey yok ve o mutluluk veren, harikulade tek adam aslinda hiç var olmadi. Sadece içlerinde isik kadar moloz da olan insanlar...
Bookspace topluluğundan 14 gönderi
Birini sevip onunla yaşayamayacağını bilmek, en büyük acılardan biri.
Belli ki insan sevgisiz yaşayamıyor.
Gerçek mutluluk kendinden söz etmez.
"Ben bir ağaç gibi yaşayamam. İnsan ancak ne için yaşadığını bilirse yaşayabilir."
Bu insan kırk yaşında, çöldeki bir münzevi kadar yalnızdı. Büyük şehirde, bolluk içinde yaşıyordu; bir sürü ahbabımız, geniş bir çevremiz vardı. Ve yine de yalnızdık.
Hayatta öyle bir an gelir ki, insan yalnız kalır ve artık kimse ona yardım edemez.
Acının ne gözyaşları ne de kelimeleri vardır.
Biliyor musun, kimsenin bana yardım edemeyeceğini bir gün anladım. Aşkı arzuluyorsun ama kimse sana yardım edemiyor, asla. İnsan bunu anladıysa güçlü ve yalnız oluyor.
Ah Tanrım, yaşamak ve insan olmak ne zor!
Doğru kadın ve doğru erkek diye bir şey yoktur. ...doğru insan diye bir şeyin olmadığını idrak ettim. Ne yeryüzünde ne de cennette. Öyle biri, öyle tek bir kişi yok. Sadece insanlar ve her insanın içinde bir tutam doğrunsan var ama kimsede, bizim diğerinden beklediğimiz ve umduğumuz şey yok. Kusursuz insan diye bir şey yok ve o mutluluk veren, harikulade tek adam aslında hiç var olmadı.
Bazen düşünüyorum da insan her şeyi yapabilir, sadece mümkün olduğu için, iyi ya da anlamlı olmasına gerek yok.
Unutmak diye bir şey yoktur.
"Seni çok sevmek bu kadar büyük bir suç mu?" "Suçtan daha kötü" dedi, "Bu bir hata".
Benim bir insana ihtiyacım var, hem de her şeyiyle!