Yılanı öldürseler roman

"Hem uyduruyorlar uydurduklarını bile bile az sonra da uydurduklarını gerçeğe çevirip inanıyorlardı."

Bir yılan girdi koynuma; toplumun bütün zehrini akıttı içime. Önce kendimi ısırdım, sonra anamı. Çünkü zehir insana dışarıdan değil, içeriden işler. Töreleri, baskıyı ve karanlık inançları bir sabinin kalbine ektirdiler. Hasan ne kadar kaçsa da o tohum çoktan kök salmıştı. Kaçtıkça kökler daha da derine indi. Ve sonunda ağacın en acı meyvesi, annesinin kanı oldu. Çizimler ise ayrı güzeldi.

Kadınları çocuklara öldürtürler

Onun güzelliğini doya doya seyretmiş bir kişi cehenneme gidemez.

Sen çıkmasaydın karşıma ben insanlığı unutmuş gitmiştim.

"allahin ozenip bezenip bin yilda yaptigidir anan gibiler, onlar allahin yeryuzundeki sevgilileridir"