Huzur

İnsan, sevdiği zaman değil, anlayabildiği zaman olgunlaşır.

Tanpınar, aşka o kadar farklı bir yerden yaklaşır ki okuyucuyu büyüler: "Hakikatte Nuran'ın aşkı Mümtaz için bir nevi dindi. Mümtaz bu dinin tek âbidi, ma- bedin en mukaddes yerini bekleyen ve ocağı daima uyanık tutan baş rahibi, büyük mâbûdenin sırrın yerini bulması için insanlar içinden seçtiği fani idi."

-Sen inanmıyor musun? - Hayır, yavrucuğum inanmıyorum: Bu saadetten mahrumum. İnansaydım mesele değişirdi. Bilseydim ki vardır, insanlarla hiçbir davam kalmazdı. Yalnız onunla kavga ederdim. Her an bir yerde yakalar, bana hesap vermeğe mecbur ederdim. Ve zannederdim ki bana hesap vermeğe mecbur olurdu. Gel, derdim gel, yarattığın mahluklardan birisinin derisine bir an gir. Benim her gün yaptığımı yap. Bir tanesinin hayatım yirmi dört saat yaşa! Pek bedbahtına gitmene lüzum yok. Sen ki yaratıcısın, bilmemen, anlamaman kabil olmaz. Onun için herhangi birinin derisine gir. Ve kendi yalanını bir an bizimle beraber yaşa; bizim gibi yaşa. Yirmi dört saat bu bataklıkta küçük susuzlukların kurbağası ol! İhsan güldü: -İyi ama, bütün bunları ancak inanan söyliyebilir. Sen pekala inanıyorsun!.. Hem hepimizden fazla!

İnsanlıktan ümit kesmedim, fakat insana güvenmiyorum.

O gün büsbütün güzeldi. Hiç yaşamamış şeyler gibi güzeldi. Hayatın eşiğinde,düşüncenin eşiğinde son bir defa gördüğümüz şeyler gibi güzeldi...

Vücutlarımız, birbirimize en kolay vereceğimiz şeydir; asıl mesele, hayatımızı verebilmektir.

"Eşya bize, bizden evvelki sahiplerinin hallerini fısıldayan birer hafızadır."

Herşeyi cinselliğe hapis edenleri dünyanın ne kadar farklı bir yer olduğunu ve dostluk dostça konuşmanın dertleşmenjn tadını unuttuklarnnn haberinde deiller.. ortalk kötü kaynıyor diyenler siz iyi olmayı denediniz mi??

Gide gide iki duvar arası Kimi kurşun kimi bıçak yarası

Benim sana söyleyecek binlerce kelimem vardı ama sen beni bir suskunlukla öldürdün...

“İnsanın içinde bir şey kırılır da artık hiçbir şey eskisi gibi olmaz.”

Hayat bizimdir; ona istediğimiz şekli vereceğiz. Ve o şeklini alırken, kendi şarkısını yapacak. Fakat fikre, sanata hiç karışmayacağız! Onları hür bırakacağız. Çünkü, onlar hürriyet, mutlak hürriyet isterler.

“Huzur, dışarıda arandıkça kaçar; içimizde bulunduğu anda ise zaten her şey tamam olur.”

“Kalması yeterdi; yakınlık şart değildi.” ( shit ama kıyıcı bir pp severum)

“Nuran’la birlikte olduğu anlar, hayatın dışına çıkılmış zamanlardı. O anlarda Mümtaz, geçmişten kurtulur, geleceği düşünmezdi. Zaman durur, kelimeler anlam kazanır, bir çiçek bile başka bir renkte açardı. Fakat bu anların geçici olduğunu bilir gibi, kalbinin bir köşesinde hep bir burukluk taşırdı. Çünkü o da biliyordu: İnsan, mutlu olduğu ânı yaşarken bile onun geçip gideceğini hisseder.”

Bütün felaketim herkesin bana yüklenmesinden geliyor. İcap ederse kendi başına kalabileceğini düşün… Kendi başına yaşayamayanlar beni böyle harap ediyor…

İnsanoğlu tam sevinemez, bu onun için imkânsızdır. Düşünce vardır, küçük hesaplar vardır ve korku vardır. Bilhassa korku vardır. İnsanoğlu korkan mahlûktur.

Madem ki düşünüyorum. O halde varım, madem ki duyuyorum, o halde varım, madem ki harp ediyorum, o halde varım, madem ki ıstırap çekiyorum, o halde varım! Sefilim varım, budalayım varım, varım, varım'

Masal bir anda, biz istiyoruz diye teşekkül etmez. O hayatın içinden fışkırır. Hele mazi ile bağlarımızı kesmek, Garp'a kendimizi kapatmak! Asla! Ne zannediyorsunuz bizi! Biz Şark'ın en klasik zevkli milletiyiz. Her şey bizden bir devam istiyor.

"Sabahleyin her şey yeni baştan başlar; her gün yeni bir dünyadır."

Ne diye ayrıldın? Sefil ıstırapların oyuncağı oldun, gel, bana dön, terkibime karış, her şeyi unutur, eşyanın rahat ve mesut uykusunu uyursun.

“Ne içindeyim zamanın, ne de büsbütün dışında.”

Nuran'ı beklemek ona çok lezzetli geliyordu. Her şey lezzetliydi, ucunda Nuran bulunmak şartıyla.

Ahmet Hamdi Tanpınar -Huzur kitabını okuyan var mı? genel görüşleriniz neler?