<p>Ne yazayım diye düşünmeye başladım. Acaba hikâye mi yazsam? Hikâyede konunun pek o kadar mühim olmadığını söyleyenler de çıktı. Ama ne olursa olsun, bir vaka lazım. O vakanın bir başı bir sonu olması lazım. Üstelik vaka da, alışılmış bıkılmış vakalardan olmamalı. Küçük burjuvanın hayatını anlatan, onun zaaflarını, onun adiliklerini dünyanın en büyük kahramanlıkları, en asil heyecanları gibi gösteren hikâyelerden illallah dedik artık.</p><p><br></p><p>Orhan Veli’nin kısa bir hayata sığdırdığı eserleri ebedî bir gençliğin ve tükenmez yaşama sevincinin izlerini taşır. Şiir biçimine ve şiir üzerine düşünmeye getirdiği yenilikçi tavrı, yaşamı kıskıvrak yakalayan gözü ve şiirselliği Orhan Veli’nin düzyazısında da görmek mümkün.</p><p>Bütün Öyküleri, Orhan Veli’nin öykü türüne getirdiği renklerden oluşan, şairin geniş yelpazesinden izler taşıyan bir kitap.</p>
Bookspace topluluğundan 3 gönderi
Kadınlar, erkekler gibi yazıp erkekler gibi yaşar ya da erkeklere benzerlerse çok yazık olur çünkü dünyanın büyüklüğü ve çeşitliliği göz önüne alındığında iki cins bile yetersiz kalırken yalnızca bir tanesi ile nasıl idare ederiz?
Kimse kimseyi olduğu gibi göremez, hele ki bir kompartımanda tanımadığı genç bir adamın karşısında oturan yaşlı bir kadın... Herkes bütünü görür, her türden şeyi... Kendilerini görürler.
Ah Tanrım, yaşamın gizemi! Düşüncenin isabetsizliği! Insanoğlunun cehaleti! Sahip olduklarımız üzerindeki kontrolümüzün ne kadar az olduğunu göstermek için, bütün o medeniyetimizden sonra bu yaşamak dediğimiz şey, ne kadar tesadüfi bir iş.
