Kırmızı pazartesi roman

Kitapta şöyle bir cümleye rastlarız, “Bana bir ön yargı verin, dünyayı yerinden oynatayım” Bu söz aslında Aristoteles’e atfedilen meşhur bir ifadenin ironik bir uyarlamasıdır. Gerçek çıkış noktası; “Bana bir dayanak noktası verin, dünyayı yerinden oynatayım.” dır. Bu sözün sahibi Arşimet’tir. Yani aslında fizik ve kaldıraç yasaları üzerine söylenmiş bilimsel bir cümledir. Marquez’in Kırmızı Pazartesi kitabında bu söz şu şekilde ironik biçimde dönüştürülür: “Bana bir önyargı verin, dünyayı yerinden oynatayım.” Yani Marquez burada bilimin değil, toplumsal yargıların gücüne dikkat çeker. Arşimet’in “dayanak noktası”nı akıl ve fizik yerine insanların önyargılarına çevirir. Yani herkesin bildiği bir cinayetin bile önyargılar ve kabullenmişlik yüzünden engellenememesine çok güçlü bir şekilde gönderme yapar.

Ama insan onun göğüsünü dinleyince yüreğinin içinde fokurdayan gözyaşlarını duyabiliyordu.

Suçu toplum hazırlar, suçlu işler.

“Ne kadar uzaklardayız,” diye içini çekti . “Neden?” “Kendimizden.”

"Bir hafta önce de rüyasında, badem ağaçlarının arasından uçarken dalların hiçbirine çarpmadan geçip giden yaldızlı kâğıttan yapılma bir uçağın içinde tek başına oturduğunu görmüştü." Başkalarının rüyalarını, yemekten önce aç karnına anlatmaları koşuluyla, doğru yorumlamakta üstüne yoktu kadının, ama ne oğlunun gördüğü o iki rüyada herhangi bir uğursuzluk belirtisi fark etmişti, ne de ölümünden önceki sabahlarda kendisine anlatmış olduğu daha başka ağaçlı rüyalarında.

Küçük bir kasaba. Söylentiler. “Namus” kelimesinin havada asılı kaldığı bir sabah. Herkes bir şeyler duyuyor ama kimse tam olarak sahiplenmiyor. Bu roman suçtan çok sorumluluğu, gerçeğin ne kadar kolay şekil değiştirebildiğini ve bir toplumun suskunluğunu sorgulatıyor. Okurken insan sürekli şunu düşünüyor: Bir olay gerçekten nasıl büyür? Bazen en büyük kırılma, kimsenin sesini yükseltmemesidir. Sizce bir hikâyede asıl fail kimdir: Eylemi yapan mı, yoksa sessiz kalan mı?

Bizlerden daha sağlıklıydı ama insan onun göğsünü dinleyince yüreğinin içinde fokurdayan gözyaşlarını duyabiliyordu.*

“Kötülük dünyada değil, kişinin yüreğindedir…”

Bana bir önyargı verin, dünyayı yerinden oynatıyım..

Bizlerden daha sağlıklıydı; ama insan onun göğsünü dinleyince yüreğinin içinde fokurdayan gözyaşlarını duyabiliyordu.

Çok basit, çok yalın, çok kısa... Çok derin, çok acı, çok etkileyici... Bir toplumun 3 maymunu oynaması çok basit ve net bir şekilde anlatılmış. Başta söylenen cinayete birilerinin engel olmak için ufacık bir çaba sarf etmemesinin, insana yaşadığı toplumu hatırlatması çok acı gerçekten.

Birlikte gülüyorsanız mutluluktur, birlikte ağlıyorsanız dostluktur; ama birlikte susuyorsanız, bu aşktır.

Kötülük dünyada değil, kişinin yüreğindedir.*

Bizlerden daha sağlıklıydı; ama insan onun göğsünü dinleyince yüreğinin içinde fokurdayan gözyaşlarını duyabiliyordu.

Bu yüzden öldü; Bizlerden daha sağlıklıydı; ama insan onun göğüsünü dinleyince, yüreğinin içinde fokurdayan gözyaşlarını duyabiliyordu.

Bana bir önyargı verin, dünyayı yerinden oynatayım.

Bizlerden daha sağlıklıydı; ama insan onun göğsünü dinleyince yüreğinin içinde fokurdayan gözyaşlarını duyabiliyordu.

…her şeyin üstünde de hayatta hiçbir yerin boş bir yatak kadar hüzünlü olamayacağını öğretmişti

“Birlikte gülüyorsanız mutluluktur, birlikte ağlıyorsanız dostluktur; ama birlikte susuyorsanız, bu aşktır.”

Kader bizi görünmez kılar.*

santiago yavrum diye bağırmıştı. neyin var? santiago nasar, onu tanımıştı. “beni öldürdüler, wene hala” demişti.

Savaşçı balıkçılla düşüp kalkmaya cesaret eden şahini, tehlike bekler.

"İşleneceğini herkesin bildiği cinayet öyküsü." Bana dokunmayan yılan yine bin yaşıyor. Toplumun baskısıyla işlenen bir cinayet. Gerçek bir hikayeden alındığı söylenen kısa bir eser. Tavsiye ederim.