
Eğer yaşıyorsa bu kitap -ki okunuyorsa yaşıyordur- soluk alıp verirken nefesi toprak ve üzüm kokuyor çokca. Sessiz, sakin ve hüzünlü gözleri var. Bir elini bana vermişken diğer eliyle diğer köylerden çok farklı olmayan bir köyün, doğanın elini tutuyor. çocukluğun ve geçmişin en güzel zamanlar olduğunu gördüm. İnsan; hiç bir şeyi tam olarak bilmediği ve dünyayı yaşadığı yerden ibaret sanan çocukluğunu ve uyanmaya başlayan heyecanlarının, meraklarının arasında neler olup bittiğini anlamaya başladığı ve sık sık sarhoş olduğu vençliğini nerede geçirirse memleketi orasıdır. oralıdır ve dünyanın köşe bucağını gezse de oralı olacakfır *alıntı değil alınteri :)






