
Husamettin Bey'in son otuz yilda okudugu sadece vergi kanunlariyla, bakanlik tebligleriydi. Yazarlari, catik kasli, somurtkan, ciddi adamlardi. Oysa oyku ya da roman yazarlari, kadin olsun, erkek olsun, ciddi insanlar degillerdi. Dus orospulariydi. Kotu yola dusmuslerdi. Ama, el surdurmez bakirelere benzerlerdi. Bazilari gercekten bakireydi. Ama fahise tavirlari takinirlardi. Tek tuk olsa da, bunlarin bir de duzgun olanlari vardi. Ne var ki, bunlar da keciboynuzuna benzerdi. Urettikleri bir damla bali tatmak icin, bir ceki odun cignemek gerekirdi. Kafa sagligina sahip oyku ya da roman yazarlarina, tarih icinde henuz rastlanmamisti. Roman okumayi hafiflik saydigi icin, Husamettin Bey bu timarhane tarikatindan uzak yasadi.Bir muhasebecinin yasamini konu alan bu romanda da, butun oyku ve romanlarinda oldugu gibi Yigit Okur, huzunle kahkahayi atbasi kosturuyor.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!