Mavi Köpegin Gözleri

“Gorunmez bir gunes omuzlarimizi isitmaya basladi. Ama gunesin varligi bile ilgimizi cekmiyordu. Mesafe, zaman ve yon kavramimizi kaybetmis halde orada, nerede oldugunu bilmedigimiz bir yerde oturduk. Yanimizdan bircok ses gecti. ‘Culluklar gozlerimizi oydu,’ dedik. Seslerden biriyse soyle dedi: ‘Bunlar gazeteleri fazla ciddiye almislar.’ Sesler ortadan kayboldu. Bizse oylece, omuz omuza oturmaya devam ettik.”Ruyalar, kazalar, pismanliklar, inanc, ozlem ve olum... Buyulu gercekligin gizemli ve puslu atmosferlerle bulustugu bu oykulerde Gabriel García Márquez, yatalak bir genc adam, kedisinin bedenine girmek isteyen bir kadin, evladinin olumunun yaraladigi bir anne, ikizi olen bir kardes, gozleri culluklar tarafindan oyulan uc adam, kurbanini sabirla bekleyen olum melegi gibi birbirinden cok farkli kurgusal ve mitolojik kahramanlara gonderme yapan kisiliklerin, bedensel ve dusunsel hassasiyet anlarini anlatiyor.Yazarin ilk eserlerini barindiran Mavi Kopegin Gozleri, Márquez’in 1947-1955 yillari arasinda yazdigi on iki oykuden olusuyor. Kitap, tarzi, temalari, karakterleri ve bilhassa yazarin “Yuzyillik Yalnizlik’a degismem,” dedigi “Culluklarin Gecesi” oykusuyle bir Márquez senligi.