Boş zaman

Koltuklara çokmu?tuk. Merakl? gozler uzerime kenetlenmi? beni a??r a??r kemirmeye ba?lam??t?. Hastaym???m gibi bak?yorlard?. Tek kusurum geçmi?imin ancak bu sabaha kadar uzan?yor olmas?yd?. Ben onlar?n geride b?rakm?? olduklar? gunlerin bir parças?yd?m. Hepsi ortak geçmi?lerinden birtak?m izler ve i?aretler ta??yordu. Bense olmayan geçmi?imle onlar?n bu fevkalade duzenini bozuyordum. Yuzlerine yap??m?? olan tereddutlu gulumsemelerin, huzursuz k?m?ldan??lar?n?n, kaçan gozlerin arkas?nda haf?zas?zl???mdan kaynaklanan derin ve yabani bir keder vard?. Bir adam du?unun, bir kaza sonucu belle?ini yitirmi?... Geçmi?ini hat?rlam?yor, ailesini, çevresindekileri tan?m?yor ve hepsinden onemlisi, nas?l ya?ayaca??n? bilmiyor. Birileri var onunla konu?an… Kim bu insanlar, neden bak?yorlar ona? Karanl?k ve tekinsiz ?ehri, alelacayip suretleri kendisi yaratm?? olabilir mi? Bazen bo?, bazen anlama iste?iyle bak?yor etrafa. Her ?eyi yeniden o?renerek ba?lad??? hayat?, kbuslarla ve geçmi?inden gelen tedirginliklerle gunbegun koyula??yor. Hat?rlamak, gunu yakalamak, iyile?mek… Aç gozleri! Denizi kapatan in?aat, çok ba?l? ejderhalar, cad?lar, Beyo?lu, gri apartmanlar, çukura indirilen ceset ve kendini arayan bir haf?za… Kapa gozleri!Hakan B?çakc?'dan kordu?umun ve huzursuz bir zihnin roman?…