Karanlık oda

Geceleri uykumda kendimi mi disliyordum yani? Boyle bir hastalik var mi?Uyurgezerligin bir turu mu bu? Yamyamligin bir turu mu ya da?Yoksa ben mi icat ettim? Cinsel fantezi kurbani oldugumu sanan doktora soyleseydim keske,"Iyi de doktor bey, ben yalniz yasiyorum," diye.Soyleyememistim. Tutmustum kendimi. Nedenini de gayet iyi biliyordumaslinda: Kendi kendimi bilincsizce isiriyor olmam, en sapkin iliskiye girmemden cok daha rahatsiz ediciydi.Uzak, sanki hic varolmamiscasina hatirlanmayacak uzak bir Istanbul semtinde basliyor Karanlik Oda… Bos bir belediye otobusu, pirpir eden floresanlar, issiz ve alelacayip vitrinlerle giriyor soze… Suya daldirildikca agirligi artan pacavra gibi dibe giden, kendini ve unuttuklarini hatirlamaya calisan bir fotografci cikiyor karsimiza.Sezgileriyle yuruyen, rutinlerle yasayan, urkek ve takintili bir adam bu…Hakan Bicakci, akilciligin maskesini cikarttigi, her gecenin bir gunduzun icine aktigi sizoid ve polarize bir karanligi resmediyor. Icinde isiriklarin, sararmis resimlerin, tekinsiz erkeklerin, alisveris merkezlerinin, sanat galerilerinin, otel odalarinin, markalarin ve beyhude zaman usancinin yasadigi genc bir roman daha sunuyor bize…Sayfa Sayisi: 176Baski Yili: 2010Dili: TurkceYayinevi: Iletisim Yayincilik