Bi keresinde Oguz Abi soylediydi, “Herseyi yazip cizdikten sonra bir ceki tasi kalir insanin icinde,” dediydi. “Ceki tasi” nedir bilmiyorum. Ama tum o komikliklerden sonra, insanin icine oturan, agir ve kipirdatilamaz acikli biseylerin kaldigi dogrudur. Yazarsin, cizersin, bunlar hakkaten birilerini guldurur ama Oguz Abi'nin soyledigi gibi: Senin icinde, butun guldurucu, sevindirici coskulu bilesenleri aldiktan sonra, agir, yerinden oynatilamaz, gozyasi dahil bilinen herhangi bir siviyla akitilip temizlenemez bir tortu kalip birikir. Geriye irisinden bi tas, “ceki tasi” kalir. Ben iste o “ciddi ve hisli” yazilari yazmaya kalkistigimda, ceki tasindan kirabildigim parcalarla harfler yaptim kendimce.Sayfa Sayisi: 271Baski Yili: 2009Dili: TurkceYayinevi: Iletisim Yayincilik
Bookspace topluluğundan 1 gönderi
O demişti bana ilk önce "Senin kalbinin böcüü ölmüş," diye. Ben o zaman anlamadıydım o lafı. *** Sonradan bir gün " Peki ne demek 'senin kalbinin böceği ölmüş' " diye sordum Şükriyem'e... Çukurova yöresinde bir deyimmiş. Hani hayattan bıkmışlara, olup bitenle başedemeyip vazgeçenlere derlermiş bu lafı. Kalbinin böceği ölürmüş işte onların...
