Taniosova stena

Mogli bismo cak nabrajati razloge koji su ga naveli da ode i one, suprotne, koji su ga zadrzavali... Cemu to? Ne donosi se tako odluka o odlasku. Ne vaze se, ne redjaju se nepogodnosti i prednosti. Caskom prevagnes. Ka jednom drugom zivotu, ka jednoj drugoj smrti. Ka slavi ili zaboravu. Ko ce ikada umeti da kaze usled kojeg se pogleda, koje reci, kojeg podrugljivog osmeha, covek najednom oseti strancem medju svojima? I u njemu se rodi ta hitnost da se udalji, ili da iscezne. U Kfarjabdi, bajkolikom mestascu u libanskim gorama, postoji neobicna stena koju prati prokletstvo i zabrana. Zeleci da pronikne u njenu tajnu, pripovedac ove istocnjacke price o ljubavi, osveti i politickim intrigama kopa po davnoj proslosti svog zavicaja i pokusava da poveze delove jednog letopisa s pocetka 19. veka sa secanjima seoskih starina na burno doba kada su se na ovom tlu sukobljavali lokalni feudalci, turski sultan i egipatski pasa, a preko njih zapadne sile i kolonijalni rivali, uvodeci u igru svu slozenost Libana u vreme Osmanskog carstva. Pred ocima mu izranja lik sejha donzuana po imenu Fransis, ucenog mazgara Nadera koji cita jasuci, engleskog pastora koji otvara skolu u muslimanskom selu, gruzijske prostitutke, patrijarha koga ceka smrt na nisanu puske engleskog konzula, i prekrasne Lamije koja svoju lepotu nosi kao krst; a pre svega Taniosa, zagonetnog mladica sede kose koji postaje heroj omiljene legende. Fanatizam, krv i smrt zapecatice sudbinu mnogih junaka Malufovog romana i primorace mladog Taniosa da krene put izgnanstva u potrazi za sopstvenim identitetom. Preplicuci istoriju i legendu, mudrost i ostrascenost, autor Leona Afrikanca i Baldasarovog putesestvija vodi nas na cudesno i uzbudljivo putovanje Orijentom, koje mu je 1993. donelo Gonkurovu nagradu.