
• "Oysa aşk, insanın kendisini karşısındakine teslim etmesidir. Ve teslim olan insan, her zaman kaybeder."

Murebbiyeleri kati bir ahlak anlayisinin kurbani olurken, yetiskin dunyasinin gaddarligiyla tanisan iki masum cocuk; Como golu kiyisindaki bir otelin dingin ortaminda gozune kestirdigi bir genc kiza imzasiz ask mektuplari yazarak zalimce bir oyuna girisen gormus gecirmis beyefendi; Tirol Alplerinde kucuk bir lokantada gencliginin platonik askiyla karsilasan, artik duskun ve yasli olan bu adama yillar oncesinden duydugu gonul borcunu odeme firsati bulan evli bir kadin; bir genc kizin yari histerik sefkat arayisinda ifadesini bulan susuzluktan kurumus toprak ve sikintili yagmur bekleyisi. Zweig bu oyku derlemesinde, donusturucu deneyimleri saglam anlatilara donusturmekteki ustaligiyla yine insanin kusurlarini, ozlemlerini, karsilastigi engelleyici durumlari empatiyle cozumluyor. (Tanitim Bulteninden)Sayfa Sayisi: 96Baski Yili: 2016Dili: TurkceYayinevi: Is Bankasi Kultur Yayinlari
Bookspace topluluğundan 11 gönderi

• "Oysa aşk, insanın kendisini karşısındakine teslim etmesidir. Ve teslim olan insan, her zaman kaybeder."

• "Yoksulluk utanç verici değildi. Utanç verici olan, yoksulluğun herkesin gözü önünde yaşanmasıydı."

Hadi bakalım niyet ettim kpss için kitap okumaya başlamaya!

Fakat bir zihne aşk coşkusu girerse orada akla fikre pek az yer kalır veya hiç kalmaz.

Güçlüydüm çünkü benim içimde suya hasret toprağın bekleyişi, hayal kırıklığına uğramış, kurak dünyanın kor ateşi barınıyordu..

Her sözün kuvveti, ifade edilirken ona verilecek etkiye bağlıdır.

İşte Matmazel biz, kendinin çektiği aynı hastalığa yakalanmış diğer bir hastayı tedaviye uğraşan doktora benzeriz.

Eğer ağlamakla ahlak düzeltmek mümkün olsaydı dünyada çocuklardan uslu aklını kimse bulunmazdı...

Ağızla söylenen yalan ahlaksızlık sayılırken kalemle yazılan hüner sayılmak, kitap şekilde para ile satılmak, ileri medeniyetin yazarlara bağışladığı garip bir ayrıcalıktır.

Peki, niye ağlıyor o halde? Otto ondan hoşlandığına göre. Ben aşık olmanın güzel bir şey olduğunu düşünmüştüm hep.

Ahlaken zayıf olanların her zaman bir mazereti vardır zaten. İlk önlerine çıkana kendilerini teslim ederler ve hiçbir şeyi düşünmezler.