
Kul, rahmet-i ilahiyi idrak etmek ve kendi aczini bilmek için ara sıra günah işler. Acz ve kulluğunu bilen tövbe etmiş demektir. Zira tövbe, Allah'a geri dönmek demektir.<br/>"Tövbe, günah işlendiği anda elde edilen tadın o günah hatırlandığında kaybolmasıdır." (Ahmed er-Rifai, Sohbet Meclisleri, s. 95)<br/>Günah, insanın kendi kendine zulmüdür. Çünkü günahı ile kahr-ı ilahiyi davet eder ve onun sıkıntısıyla kendine zulmeder. Fakat zulmün sonu tövbe ise cemal, af, yani lütf-ı ilahi tecelli eder.<br/>"Abdestte teyemmümün su yerine geçmesi gibi, tövbe de itaatin yerine geçer. İtaatkar olan insanın itaati vardır ama itaat etmeyenin tövbesi vardır. İtaatin karşılığı cennettir, tövbenin karşılığı ise aşktır: 'Muhakkak ki Allah tövbe edenleri sever.' (Bakara, 222)" (William Chittick, Divine Love, s. 307.)
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!