
"Kaygılar, peşi sıra gelen başarısızlıklar, şimdilerde ellili yaşlarımda üzerime daha da çöken pişmanlıklar. Keşke daha önce amaçsız olsaydım da boşa geçirmeseydim ömrümü. İşte bu duygu öfke patlamaları yaratıyor yaşlılığın kapısında. Önümde belki bir on yıl var. Sonra hastalık, acılar, huysuzluk ve bolca keşkeyle geçecek son dönem. Üstelik pek çok yaşlıda gördüğüm inkâr, inat ve yaptığı yanlışları kabullenememe hali. Bütün bunlar aptalca, hatta çocukça. Yaşlılığın çocukluktan farkı yok ve ben hızla yaklaşıyorum bu zor döneme." İlker Karakaş, Hiç Kimse






