Col issiz ve sessizdi. Rebeze'de yer gok sanki bu karagunlu iki kahramani izliyordu. olum yaklasmisti. Ebuzer karisina donup: "Kalk, su tepeye cikalim. Belki yiyecek bir ot buluruz da acligimizi gideririz." dedi. Kari koca bir muddet aradilarsa da yiyecek bir sey bulamadilar. Ebuzer zayif ve baygin dustu. Alninda olum terleri birikmisti. Geri donduler. Firtina uguldayarak esiyor, colun ortasinda hurma agaciyla ayakta tuttuklari parca parca olmus cadirlarini o yandan bu yana salliyordu. Ebuzer'in dizleri tutmuyordu. Basi gogsunun uzerine dusmustu. Iki kanadi kirilmis bir sahin gibiydi. Karisi, Ebuzer'in yuzunde olumun izlerini gordu. Ebuzer, vefakirligindan duydugu memnuniyeti gosteren yorgun ve hasret dolu bakislarla karisinin cehresini suzdu.Sayfa Sayisi: 216Baski Yili: 2008Dili: TurkceYayinevi: Fecr Yayinlari
Bookspace topluluğundan 2 gönderi
ölüme inandığı halde mutlu olabilene şaşarım, ateşe inandığı halde gülebilene şaşarım, kadere inandığı halde acı çekene şaşarım, dünyayı ve onun kendi ehline yaptıklarını gördüğü halde hâlâ ona güvenene şaşarım, yarın hesap vereceğine inandığı halde amel etmeyene şaşarım.
allah resulü şöyle buyurdu: "insanoğlu der ki benim malım, benim malım. senin yedikten sonra yok olan, giydikten sonra eskiyen ve sadece bağışladığının sana kaldığı malından başka bir şeyin var mı?" ey zenginler, yüce allah sermayedarlığı men etmiştir. allah resulü şöyle buyurdu : "kahrolsun altın! kahrolsun gümüş
