Arthur Schopenhauer (d. 22 ?ubat 1788, Danzig - 21 Eylül 1860, Frankfurt), Alman bir filozof, yazar ve e?itmendir. Schopenhauer, Alman felsefe dünyas?ndaki ilklerdendir ve dünyan?n anla??lmaz, ak?ls?z prensipler üzerine kurulu nedenselliklerinin oldu?unu söyleyerek dikkatleri çekmi?tir.Ayr?ca Schopenhauer, Nietzsche´nin ilk ak?l hocas?d?r.Schopenhauer, Platon´un ve Immanuel Kant´?n etkisinde idealizmin teorisini kendince anlad??? boyutunda temsil ederken, bu genel bak??? subjektif idealizmin s?n?rlar?ndan ta??ramam?? ve Hegel´in felsefesini de reddetmi?tir. Hegel, Schelling ve Fichte´ye ve sonradan kendisini fikirlerinden dolay? onore eden Schleiermacher´e kar?? etkileyici polemikler yazmaktan çekinmemi?tir.Felsefesinin ilkesel bir kavram? irade kavram?d?r. Dünyan?n özü ve gerçekli?i irade iken, fenomenlerden olu?an dünya, tasar?mdan ba?ka bir ?ey de?ildir. ?rade, Schopenhauer felsefesinde kendini bir zorunluluk olarak gösterir, ki onun dü?üncesindeki kötümserli?in ve karamsarl???n kayna?? da esas olarak budur. ?nsan, tamamen kurtulamayacak olsa da istencin emrine boyun e?erek ac? ve kederden k?smen kurtulabilir. Bu noktada Schopenhauer´?n dü?üncelerinin belirli ölçüde, kadercili?in a??r bast??? do?u felsefelerine yak?nla?t??? söylenebilir.Schopenhauer´a göre; birbirlerini en çok büyüleyenler, birbirlerini en çok tamamlayanlard?r.Schopenhauer, potansiyel olarak aktif anlamlar ta??yan iki entelektüel beceriyi yani akl? ve anlay??? birbirinden ay?rm??t?r. Anlay??, bakmay? kavramsal ve terimsel olarak dü?ünebilme sonras?nda içinde bar?nd?rd???n? temsil etme yetisidir. Bu zihindeki soyut bir konsepttir. Ak?l ise buna kar??l?k, bakt???yla kendini do?rudan do?ruya belirsiz; bir insan?n ne kadar h?zl? veya güçlü olabilece?ini bilebilmek, bir gürültünün nedeninin ne olabilece?ini veya bir m?zra??n hedefine varmas? için hangi aç?yla ya da hangi güçle f?rlat?lmas? gerekti?ini tahmin ve hesap etmek ?eklinde muhakemelerin içinde bulur.(Tan?t?m Bülteninden)
Bookspace topluluğundan 6 gönderi
İnsanların çoğu başkalarının karakterini değil, kendilerine olan faydasını sever. Bu yüzden dostluk sandığımız birçok ilişki, aslında çıkarın sessiz bir anlaşmasından ibarettir. İnsan bunu fark ettiğinde kırılır; ama aslında gördüğü şey dünyanın gerçek yüzüdür.
Aşk, iradenin aklı kandırdığı en zarif yalandır.
eğer hayat gerçekten güzel olsaydı herkes büyük bir sevinçle uyanır ve hiç istemeyerek uyurdu; oysa durum bunun tam tersi..
İnsanların çoğu başkalarının karakterini değil, kendilerine olan faydasını sever. Bu yüzden dostluk sandığımız birçok ilişki, aslında çıkarın sessiz bir anlaşmasından ibarettir. İnsan bunu fark ettiğinde kırılır; ama aslında gördüğü şey dünyanın gerçek yüzüdür.
Gerçek dostluk nadirdir; çoğu insan ilişkisi ihtiyaçların kısa süreli ittifakından ibarettir.
Bir insanın karakteri değişmez. Bir başkasına nasıl davranıyorsa, zamanı geldiğinde sana da öyle davranacaktır.
