İtiraflarım, Lev Tolstoy'un başarı, ün, inanç ve yaşamın anlamı üzerine kendi iç hesaplaşmasını anlattığı düşünce metnidir. Büyük romanların ardından gelen bu sorgulama, yazarın dışarıdan bakıldığında tamamlanmış görünen hayatında neden derin bir manevi boşluk hissettiğini açıkça ortaya koyar.
Tolstoy, İtiraflarım'da felsefi soruları soyut bir sistem kurmak için değil, doğrudan yaşama tutunma meselesi olarak ele alır. Ölüm, Tanrı, akıl, halk inancı ve ahlaki sadeleşme arayışı metnin merkezindedir. Kitap, Tolstoy'un edebi dünyasını anlamak isteyenler için olduğu kadar anlam arayışı üzerine kişisel bir okuma yapmak isteyenler için de güçlüdür.
Bookspace topluluğundan 15 gönderi
İçimdeki bir ses diyordu ki: ‘Peki, sonra ne olacak?’ Ne yaparsam yapayım, hangi başarıyı elde edersem edeyim, sonunda beni bekleyen tek şey ölümümdü. Ve ölüm bütün yaptıklarımı, üstüne titrediğim bütün şeyleri, benim için anlamlı görünen her şeyi yok edecekti. O zaman neden yaşıyorum? Yaşamımı anlamlı kılan ne varsa ölüm gelip hepsini alacaksa, neden çabalıyorum?
“Bırakın başkaları için mücadele etmeyi,…”
ne istedigimi kendim de bilmiyordum; hayattan korkuyordum, hayattan kacıp uzaklasmak istiyordum, ama yine de hayattan bir seyler bekliyordum.
“ Kimim ben ? Sonsuzun bir parçası. İşte bütün sorun bu iki sözcükte yatıyordu. “
“...zeka, onur, dürüstlük, iyi huyluluk, ahlak, genellikle inançsız olduklarını söyleyen insanlarda görülüyor.”
Ne istediğimi kendimde bilmiyordum;hayattan korkuyordum, hayattan kaçıp uzaklaşmak istiyordum,ama gene de hayattan birşeyler bekliyordum.."
"Ne istediğimi bilmiyordum; hayattan korkuyordum, hayattan kaçıp uzaklaşmak istiyordum, ama yine de hayattan bir şeyler bekliyordum."
Benim sorduğum soru ki, beni elli yaşında intiharın eşiğine getirdi. Bu, cevabı bulunamazsa yaşanamayacak türden bir soruydu...
“Bütün ruhumla iyi bir insan olmayı arzuluyordum.”
"Hayattan uzaklaştığımız ölçüde gerçeğe yaklaşırız." aklımda kalanları not düşeceğim yeni oluşumuma hoşgeldim.
Hakem benim yüreğimdir. Hakem kendimdir.
Bütün insanlar yalan içinde yaşıyor.
Ne istediğimi kendimde bilmiyordum; Korkuyordum ve hayattan uzaklaşmak istiyordum ama gene de hayattan birşeyler bekliyordum.
Ne istediğimi kendimde bilmiyordum; Korkuyordum ve hayattan uzaklaşmak istiyordum ama gene de hayattan birşeyler bekliyordum.(tolstoy'un bu alıntısını düşünüyorum hep Twitterımın hakkında bölümündede yer alıyor yıllardır hayat ile bağımı koparamıyorum bunca absürtlüğe rağmen maruz kalınılınan bu kaotik sistemde bir umut var diyorum belkide)
“ Hakikat hayatın anlamsız olduğudur. “
