Eski saat

Paperback. 13,50 / 21,00 cm. In Turkish. 368 p. "Falih Rifki Atay’in sürükleyici, zengin muhtevali, zit görünüm ve olaylara dayanarak tezlerini savunan bir üslubu vardir.” Prof. Dr. Ilber ORTAYLI Ilk yazim 1910’da çikti. 1914’e kadar Servet-i Fünun kaliplarinda taklit nesir döktüm. Top oynar gibi kelime oynadim. Bir sevdigim öldügü zaman, nasil yazacagimi düsünürdüm. Bütün hirsim, ismimi gazete sayfalarina geçirebilmekten ibaretti. Kitabima bu çikartmalardan hiçbirini almadim. Kafam 1914’te uyandi. Bir iki sene yazimi fikirlestirmeye ugrastim. Ancak 1918’e dogru kendimi bulabildim. O zaman da bozgun ve inkiraz geldi çatti. Imparatorluk bir kerpiç, bir çardak, bir çadir gibi çöktü. Ihtirasli, fakat sasalamis, vurulmus bir genç böyle bir kaos içinde aci ve usançtan baska ne ses çikarabilir? Kitabin basinda bu yazilari bulacaksiniz. Mütarekenin ilk yilinda, ben de, sihirden, tilsimdan baska bir sey beklemiyordum. Aksam’daki ilk yazilarim, Bab-i Âli Caddesi’nin ahlak ve ruh çirkefi içinde birtakim sizlanislardir. Kitabin ortalarina dogru bunlari okuyacaksiniz. Anadolu’dan Mustafa Kemal’in sesi geldigi zaman, o zaman, kalbim dogrulup kalkti. Kuru dala yeniden özsu yürüdü; tomurcuk kurusu üzerinde kirmizi gül açti. Aksam’in üçüncü sayfasinin bas sütununu siper gibi kazip içine yerlestim. Hainlik, tehlike, istirap, korku, orada gögüs gögüse bir kavganin bütün acilarini tattim; yalniz bir aci nedir bilmem: Ümitsizlik duymadim. Günün fikralari onlardir. Sonra ne geliyor? Zafer ve sevinç... 1917’de ihtiyardim; 1922’de ilk gençlige kavustum. Ve genç ölmeye, yirmi bes yasimi ölüm dakikasina kadar dinç, gürbüz ve temiz götürmeye yemin ettim. Kitabin son yazilarinda iste bu ant vardir.