Harman yerinde aşk

Yaygin kaninin aksine, D.H. Lawrence'da sert bir cinsellik yoktur. Hatta, neredeyse oyuncu, iyiliksever, hayirsever bir cinselliktir karsimiza cikan. Insanlar birbirlerine karsi samimidir, yazar da o olcude katkida bulunur bu samimiyete. Gercek tum ciplakligiyla gozlerimizin onundedir; gunes sanki her seyi aydinlatmaktadir; insanlar kiskanirlar, insanlar kotudurler, insanlar birbirlerini aldatir. Ama ayni olcude naziktir insanlar, iyidirler, bir anda birbirlerine sariliverir, bir anda opusmeye, sevismeye baslarlar. Her sey dogaldir bu yuzden Lawrence'da. O yuzden de ask, hakikaten harman yerindedir, ve samanlik seyrandir, ve ates dustugu yeri yakar; "ama bu iliskiler, saman alevi gibi" derseniz, hem haklisinizdir hem de degilsinizdir. Hayat biraz da boyledir.