Ah biz ödlek aydınlar yazılar

Turkiye'nin toplumsal topografyasini vermeye calisirken, bu isi kendi insanlarimla alay ederek, onlari gulunclestirerek, yererek yaptim elbet, cok da kizdim onlara. Ama butun bunlarin hepsinden daha cok, hepsinden daha ustun bir duyguyla sevdim onlari. Her ne yazdimsa, halkimi gercekten, ozden severek yazdim."Insanlari sevmek" diye cok klise bir soz var. Dis anlamiyla begenmiyorum, dogru bulmuyorum bu sozu. Cunku, insanlan sevmek, halki sevmek deyince, onlari oldugu gibi, simdiki durumlariyla mi sevecegiz? Yani kotu olanlara kizmadan, kotulukleri hos gorerek mi sevecegiz? Hayir, ben kizarak seviyorum, ama kizmamin kokunde sevgi var. Bugunku durumu begenmedigim icin kiziyorum. Ama oykulerime aldigim insanlan cok sevdigim icin de, dunumlanmn degismesini istiyor ve buna calisiyorum.Ben bir gulmece yazariyim. Kizmadan, ofkelenmeden, her an ofke ustunde olmadan, durmadan ofkesi bilenmeden nasil gulmece yapilabilir? Ve o kizdigin insanlan sevmeden nasil sanat yapilabilir? Yasadigim cagda yur