Ulkemde

1960'li yillarda goc ettigi Fransa'da ornek bir isci, ornek bir aile babasi, ornek bir Musluman olarak ayni fabrikada kirk yil calisan Muhammed Limmigri o gune dek yasadigi tekduze hayatini allak bullak edecegine inandigi emekliliginin baslamasiyla birlikte Fransa'dan ayrilmaya karar verir. Koruyucu bir kabuk gibi sigindigi geleneklerine, dogdugu koyde ailesi icin buyuk bir ev insa etme hayaline siki sikiya sarilan Muhammed, kirk yil boyunca kendisini hep yabanci hissettigi ulkeyi birakip anayurduna doner. "Asiri yuklu bir kamyon"a benzeyen evinin verandasinda bitpazarindan aldigi eski deri koltuga oturup cocuklarini bekler. Oysa onu bekleyen bambaska bir seydir. 1987'de Kutsal Gece romaniyla Fransa'nin en onemli edebiyat odulu olan Goncourt'u kazanan Fas asilli edebiyatci Tahar Ben Jelloun, Ulkemde ile sozu Avrupa'ya calismaya giden binlerce gocmen isciden birine veriyor. Kendi kulturuyle yasadigi toplumun degerleri arasinda kalan bir gocmenin cikmazlarini Dogu masallarinin buyulu dil