
" Hava soğuyunca değil, yüreği soğuyunca başlarmış insanın kışı."

Nietzsche felsefeciydi. Babaannemse siradan biriydi.Nietzsche, universitede ders verirdi. Babaannem, hayatinda okul yuzu gormemisti. Unluydu Nietzsche, butun Avrupa ondan hayranlikla bahsederdi. Babaannemse yalnizca kendi koyunde bilindi. Bu iki olumlu, ayni gezegenin misafiri oldularsa da bambaska dunyalarin insanlariydilar. Yine de bir yerde bulustular: Donulmez kararlar kavsaginda. Tercih etmedikleri bir dunyada, yasamlarini sonsuza dek etkileyecek bir 'tercih'te bulunmaliydilar cunku. Kararlarini verdiler. Sonra da sectikleri yola sapip bir daha asla karsilasmamak uzere ayrildilar.Nietzsche kolay olani secmisti, babaannemse zoru.Mustafa Ulusoy Nietzsche ve Babaannem'de en insani ama ayni zamanda en cetin meseleleri irdeliyor. Hayatin anlami, olum, hiclik, sonsuzluk arzusu, yabancilasma, mutsuzluk, anlasilamama, sevilmeme korkusu gibi butun caglarin ortak meselelerini cesaretle ele alirken, herkesin elbet bir gun yolunun dustugu o donulmez kararlar kavsaginda bulusuyor okurla.(Tanitim Bulteninden)Sayfa Sayisi: 200Baski Yili: 2015Dili: TurkceYayinevi: Kapi Yayinlari
Bookspace topluluğundan 2 gönderi

" Hava soğuyunca değil, yüreği soğuyunca başlarmış insanın kışı."

O kadar emeğe rağmen giden insan yüktür, kayıp değil.