Ariel ve Secme Siirler

Dibi bilirim, diyor. En büyük kÖkümden bilirim onu: Seni korkutur. Ben korkmam oradan: ben oraya gittim. Deniz mi içimde isittigin, Onun doyumsuzluklari mi? Yoksa hiçbir seyin sesi mi, su senin deliligin hani. Bir gÖlgedir ask. Nasil da yalan sÖyler aglarsin ardindan, Dinle: bu onun toynaklari: alip basini gitti, at gibi.Yetiskin yasaminin büyük kismini depresyon halinde geçiren Sylvia Plath 1963'te 32 yasindayken kendi eliyle hayatina son verdiginde arkasinda Özgün siirlerini birakmisti. Depresif ruh hali hemen hemen bütün siirlerine yansiyan Plath'in Ölümünden sonra 1965 yilinda yayimlanan Ariel'deki siirleri onun sair olarak ününü saglayan çalismalari oldu. Bu kitapta Ariel'le birlikte yine Ölümünden sonra esi sair Ted Hughes'un seçerek yayimladigi siirler de yer almaktadir. Sairin Ölümünden Önce yazdigi son siiri olan "Uç" da bu kitaptaki son siirdir. (Tanitim Bülteninden)