Dr. Jekyll ve Mr. Hydein Tuhaf Hikayesi

Dr. Jekyll ve Mr. Hyde, insan varolusundaki tezat yonleri hissetmeye baslamis, ancak toplumun kati ahlaki kaliplarinin birini yucelttigi, otekisini igrenc ve suclu kildigi bir donemde, cift yonluluk uzerine yazilmis, modern bir mit haline gelmis bir hikyenin kahramanidir. Hayati konumuna yakisir sekilde, ahlaki acidan kusursuz yasamaya calisan bir doktorun, yaradilisinin getirdigi, cevresi tarafindan kolay kolay kabul edilmeyecek yanlarini bastirmaktan usandigi bir anda, insani ikiye –iyiye ve kotuye– ayiracak tibbi bir yontem gelistirmesiyle ortaya cikar Jekyll ile Hyde’in tuhaf vakasi. Umdugunun aksine, gitgide kuvvetlenecek “kotu”nun karsi kefesi salt iyilige degil, doktorun siradan kisiligine kalacak ve zamanla denge neredeyse tamamen sakli kisiligin, toplumsal adalet ve kurallar acisindan ters davranan Mr. Hyde’in lehine donecektir. 19. yuzyilin sonlarina dogru, edebiyatla ugrasanlarin neredeyse doktorlardan daha fazla farkina vardigi benligin cetrefil yanlarina dair bu klasik Stevenson metni, defalarca aslina sadik olarak ya da cesitlemeleriyle filme de aktarilmis, karakterinin cift yonlulugu ezoterik hallerden escinsellige, cinai hallerden esriklige kadar farkli bicimlerde yorumlanmistir.“Dusunceme gore, insanin bu iki yani ayri ayri yasayabilseler, hayatlarinin butun cekilmez taraflari ortadan kaybolup gidecek ve bu ikiliden gunahkr olani, namuslu ikizinin isteklerinden ve vicdan azabindan kurtulmus halde kendi yolunda ilerleyecekti.”