
Platon ve Aristoteles hem Diyojen'in toplum disi kayitsizlik ahlakina, hem de Aristippos'un haz ahlakina karsi cikarlar. Iyi hayatin ve mutlulugun ancak toplum icinde ve iyi bir yonetim altinda mumkun olduguna inanirlar. (Aristoteles, insan toplumsal, politik bir hayvandir. Platon, 'Devlet'te bunu belirtir) Aristoteles'e gore, erdemli bir eylem haz vericidir. Ancak her haz verici iyi degildir. Haz, erdemin bir yan urunu, bir oduludur ama ozu degildir. Platon'un siyasi seckincilik dusuncesi, aristokratik yonetim fikrine goturur. Seckinlerin gorevi, bilim yaparak siyasal ahlaksal ilkeleri tesis etmek, bu sayede halki egitmek ve yonetmektir. Geri kalanlarin erdemi ise itaat etmektir. Yoneticilerin filozof ya da filozoflarin yonetici olmasi gerekir. Aristoteles'e gore en yuksek 'iyi' mutluluktur. O, ancak iyi bir toplumsal, siyasal sistemde gerceklesebilir. Ancak butun insanlar icin tek bir mutluluk yoktur. Aristoteles mutlulugu, 'Ruhun erdeme uygun etkinligi' olarak tanimlar. Iyi ve mutlu
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!