… Sen yarim kalmis bir askin Kaçinilmaz sürgünü, Katlanan gÖgsündeki kayaya. Sen orda simdi bir hüznü kÖpürt, Ben bir çocuga su vereyim burda. Ben ki kiraciyim bir aciya. Sen imzalarsin sabah aksam Defterini bensizligin, Bense kanla Öderim Kirasini kaldigim evin. Bir takvimi tersten açardik Eger isteseydin. … (Tanitim Bülteninden)
Bookspace topluluğundan 9 gönderi
GÜNLERDEN ÖYLE BİR GÜN Günlerden öyle bir gündü; Üstüne tarih düştüğüm. Gözümün önüne geldi birden Balkıyan güzel yüzün. Ve yüreğim yandı söndü, Ter bastı avuçlarımı. Bir işlek kovan uğultusu Kapladı kulaklarımı. Uzandım usulca cigarama; Yavan ömrüme katık. Ben o gün öldüm gülüm, Bir daha ölmem artık. Metin ALTIOK
Güzel anılar biriktirdim senden, Dudağıma solgun gülücükler getiren. Özenle sakladım belleğimde, Bir yığın oldu daha şimdiden. Nasıl olsa bir sonu olacaktı bu aşkın Bir gün apansız gerçekleşiveren...
ODASINDA BİR EVİN Bir kentin ortasında, Odasında bir evin Serilir ayaklarının ucuna Bozkır ıssız ve derin. Ne zaman yanına konsa Ayrılık bir özlemin. Adından bir güvercin Sesim, sesim, sesim Takılıp kara bir çalıya, Çırpınır kurtulmak için. Bir kentin ortasında, Odasında bir evin. Metin ALTIOK
ÖNDEYİŞ Bedenim üşür, yüreğim sızlar. Ah kavaklar, kavaklar... Beni hoyrat bir makasla Eski bir fotoğraftan oydular. Orda kaldı yanağımın yarısı, Kendini boşlukla tamamlar. Omuzumda bir kesik el, Ki durmadan kanar. Ah kavaklar, kavaklar... Acı düştü peşime ardımdan ıslık çalar. Metin ALTIOK
Sen ey kendiyle yetinen; Artık suyumuz bulanık, Bir güneş bile olsa sonunda, Yolumuz kırık, önümüz karanlık Ve ağır tuğrası alnımızda Padişah yalnızlığın, Ama yine de umudumuz kalabalık.
Kestiremiyorum bir türlü Uzak mısın, yoksa yakın mı bana.
SARIL BANA Bu yaşa geldim içimde bir çocuk hâlâ Sevgiler bekliyor sürekli senden. İnsanın bir yanı nedense hep eksik Ve o eksiği tamamlayayım derken, Var olan aşınıyor azar azar zamanla. Anamın bıraktığı yerden sarıl bana. Anılarım kar topluyor inceden, Bir yorgan gibi geçmişimin üstüne. Ama yine de unutuş değil bu, Sızlatıyor sensizliği tersine. Senin kim olduğunu bile bilmezken. Sevgiden caydığım yerde darıl bana. Metin ALTIOK
Ben ki çağ dışı bir uyumsuzluk delisi, Kendi ipimi belki kendim çekerim.
Dolaştım yıllardır şurda burda, Ucuz otellerde kaldım. İğne iplik taşıdım yanımda, Bir düzen tutturamadım. Kadınlar da oldu elbet yaşamımda, Biri hariç hepsini bağışladım. Sınadım kendimi karşılıklı acıyla, Ben hep ölüme ve aşka inandım. Bir şey var dokunur bana; Yüzüme uymayan iğreti adım
