Bugün adım kaktüs benim

Anne babasından “Haydi Çiçek!” sözlerini duymaktan sıkılan Çiçek, adını her gün ruh haline göre değiştirmeye karar verir. Bir gün Papatya olur, neşelidir; öbür gün Kaktüs olur, dikenlerini çıkarır. Bir yandan yeni doğan kardeşinin mızıltısı, öte yandan kankasıyla birbirlerine küsmeleri, Çiçek’in keyfini kaçırmıştır. Her gün aynaya bakıp, büyüme işareti saydığı sivilcenin çıkıp çıkmadığını gözler. Yoksa, “Abla olunca büyürsün,” diyenler yanılıyor mudur?..