
Aynı gökyüzü aynı keder…

Babam ulkesini temsil eden bir yazardi, sairdi. Kisacik yasamina sayisiz odul sigdirmisti. Ayni zamanda doktordu, noro-psikiyatrdi. Hani bugun ulkemizde mumla aranan aydinlardandi. Zaten onu diri diri atese verenler yazdigi bir dizeyi okumus olsalar, degil onu atese vermek, boynuna sarilirlardi. Yillar boyunca mezarina cicek birakirken, usulca aglarken ogrettigi sagduyuyu yitirmemeye ozen gosterdim. Ama zaman zaman gercek cehennem oldu. Icimden tasti, gurul gurul akan irmak oldu. Soruyorum size... Ben simdi cocuguma senin deden sairdi, yazardi, doktordu, bu ulkenin aydinlik yuzuydu ama yakildi nasil diyecegim? Ona hicbir sey ayaklanmaya kalkmis cehalet kadar korkunc olamaz derken ayni zamanda insanlarin bir gun tekrar diri diri yakilmayacagina nasil inandiracagim? Cunku eger kimlik bir vatandaslik belgesiyse, babamin yanmis kimligi hl calisma masasinda duruyor. Eger kimlik devletin resmi belgesiyle babamin yanmis kimligi her gun bana bakiyor. Eren Aysan
Bookspace topluluğundan 1 gönderi

Aynı gökyüzü aynı keder…