Hiç

Yagmurlardan artakalmis bir tasra sehriydi. Sular, cer cop ne bulduysa getirip saga sola rastgele birakmis, topragi cizik cizik oymus, bir suru irili ufakli tasi ortaya cikarmis, sonra geride koyu bir huzun, ic sikintisi, donuk kul rengi bir gokyuzu birakip gitmisti. Yagmurla birlikte insanlar da, hayat da cekip gitmisti sehirden sanki.Bademligin altinda, tepenin dibinde, ergenligin derinlerinde bir yer...Tasra otobusleri, dagin kisi, ormanin gurultusu... Cokelez'in Kadir, bizim Ilhami, Salih Kalfa, Capar Sari, amcamlar, yengemler, Pembe ablam... Hisim, akraba, birbirini taniyan insanlar... Sehre bir sey gelmis, sonra hemen gitmis... Sazevleri, kaldirimlar, kahvehaneler, tek goz evler, dudak dudaga opusen artizler, tren dudugu, Impala...Ethem Baran, uzagi olmayan sehirlerden hikyeler anlatiyor... Sessiz ve guzel seyler, hatiralar, unutulanlar... Sahici ve romantik...Donussuz Yolculuklar Kitabi, 2005 yilinda Yunus Nadi Oyku Odulu aldi.(Tanitim Bulteninden)