Fırtına toplanıyor

Renald Fanwar evinin verandasinda oturmus, iki sene once torununun onun icin karameseden yaptigi saglam sandalyeyi isitmaktaydi. Renald kuzeye bakiyordu. Siyah-gumus bulutlara.Daha once hic boylesini gormemisti. Tum kuzey ufkunu, gokyuzunun yukseklerine kadar kaplamislardi. Kursuni degildiler. Siyah ve gumus rengiydiler. Gece yarisi bir yeralti kilerinin oldugu kadar karanlik, gurleyen firtina baslari. Aralarinda carpici gumus isiklar parliyordu; hic ses cikarmayan simsekler.Hava yogundu. Toz ve kir kokulariyla yogun. Kuru yapraklarin ve yagmayi reddeden yagmurun kokulariyla. Bahar gelmisti. Ama ekinleri buyumemisti. Tek bir filiz bile basini topragin uzerine cikarmaya cesaret edememisti.Tahtalari gicirdatarak yavasca sandalyesinden kalkti; sandalye arkasinda yavasca sallandi. Renald verandanin kenarina yurudu. Sonmus olmasina ragmen piposunu kemirdi. Onu tekrar yakmakla ugrasamazdi. O bulutlar onu buyulemisti. Oyle siyahtilar ki. Tipki bir calilik yangininin dumani gibi, ama hicbir yanginin dumani o kadar yukseklere yigilmazdi. Hem, gumus bulutlara ne demeli? Siyah bulutlarin arasinda kabariyorlardi. Tipki kurumla kaplanmis metalin yuzeyinde, cilali celigin parladigi yerler gibi.