Geyikli Park

Falih Rifki Atay’in Ates ve Gunes adli kitabinda, bir subayin kendisine yonelttigi su elestiriyle Canakkale direnisine hak ettigi degeri vermeyisimizin cok eskilere dayandigini gorebiliriz: “Siz gencler ne tembelsiniz? Hicbir sey yazmiyorsunuz. Canakkale’ye bir torpido sair ve ressam gitti. Daha bir kitap bile gormedik.”Oysa Canakkale’yi ziyaret ederek, izlenimlerini aktarmalari istenen sanatci heyeti, 11 Temmuz 1915’te Sirkeci’den trenle yola koyulur. Davete, aralarinda Ibrahim Calli, Enis Behic, Hamdullah Suphi, Omer Seyfettin, Ibrahim Alaattin, Nazmi Ziya ve Mehmet Emin’in de oldugu on yedi kisi katilir. “Heyet-i Edebiye” olarak anilan grup, bir Ingiliz zirhlisi tarafindan tahrip edilen Namik Kemal’in Bolayir’daki mezarini da ziyaret etmeyi unutmaz.Davete katilamayanlar arasinda oyle guclu bir kalem vardir ki, eger heyette o olsaydi Canakkale Savasi hakkinda elimizde harika bir eser olabilirdi. Ancak gidemez, cok onemli bir mazereti vardir, olum dosegindedir. Tevfik Fikret, basucunda duran Canakkale’deki savas alanlarina ziyareti iceren davetiyeye bakarak verir son nefesini…Ve Sunay Akin, Canakkale’den bindigi gemisiyle, dunyanin gizli kalmis pek cok kiyisina ugrayarak surdurur yolculugunu. Hic anlatilmamis oykuler fisildar kulagimiza, Geyikli Park subaya gec kalmis bir ozurdur adeta.