Sokratesin Savunmasi

Bir insanı sevmekle ona 'ait olmak' arasındaki ince çizgiyi geçtiğin an, kendine ihanet etmeye başlarsın. Çünkü gerçek sevgi, özgürlükle beslenir; sahiplikle değil.

''Bir insan ya hiç çocuk sahibi olmamalı ya da olursa çocukları için zahmete katlanarak onları eğitip yetiştirmelidir.''

Çoğunluk; bir insanı bilge yapamadığı gibi aptal da yapamıyor. Rastgele davranmakla yetiniyor

İnsanın sahip olduğu şeyler içinden ruh ve özellikle "sağduyulu ruh" dışında insanı yönetebilecek başka bir erk biliyor musun?

Göğsüne vurarak kalbine seslendi, dayan kalbim, bir zamanlar daha büyük kötülüklere dayanmıştın

Sorgulanmayan yaşam yaşamaya değmez.

Ölümün insanoğlunun başına gelen iyiliklerin en iyisi olup olmadığını kimse bilmiyor, ama güya başa gelebilecek en büyük kötülük olduğunu sandıklarından ondan korkuyorlar. Birinin bilmediği bir şeyi bildiğini sanması cehaletin en utanç verici türü değil midir?"

“Ben sizin gibi servet, şan, şöhret peşinde koşmadım; ruhunuzu nasıl daha iyi kılabileceğinizi araştırdım.”

Haksız yere idam ediliyorsun Sokrates Ne yani, haklı yere edilsem daha mı iyiydi?

Bedenimiz bizi aşklar, tutkular, korkular, her türden hayaller ve saçma gevezeliklerle doldurur ve onun yüzünden bir an olsun en basit bir şeyi bile düşünmemiz mümkün olmaz.

Beden ruhun mezarıdır.

Her şeyi bilmektense, kendim olmaya çalıştım.

Ölümün insanoğlunun başına gelen iyiliklerin en iyisi olup olmadığını kimse bilmiyor, ama güya başa gelebilecek en büyük kötülük olduğunu sandıklarından ondan korkuyorlar. Birinin bilmediği bir şeyi bildiğini sanması cehaletin en utanç verici türü değil midir?

Size doğruyu söylemeliyim. Atinalılar, köpek hakkı için, bütün o araştırmalarımda baktım ki asıl bilgisizler, bilgilidir diye tanınmış olanlar! Bilgisiz denenlerde ise daha çok akıl var. Antik yunan döneminden günümüz dünyasına ışık tutabilmek gerçekten çok büyük bir iş...

Adil olan herşey dine uygun müdür? Dine uygun olan herşey Adil mıdır?

Yanlış konuşmak sadece dile karşı işlenen bir suç değildir, aynı zamanda ruhlara da zarar verir.

Sokrates gibi bile bile ölüme gitmek ...

⸻ “Benim görevim, insanları uyandırmak, onları düşünmeye sevk etmektir. Sizler servet, şöhret ve mevki peşinde koşarken; ben, insanın erdemli ve doğru bir hayat sürmesinin ne olduğunu araştırmakla meşgulüm. Çünkü ben bilirim ki, ruhun bakımı bedenden önce gelir. Ey Atinalılar, ben sizlere kötülük etmiyorum; aksine, sizi daha iyi, daha bilge kılmaya çalışıyorum. Tanrı bana bu görevi verdi ve ben, nefes aldığım sürece bu vazifeden dönmeyeceğim. Eğer siz beni öldürürseniz, bana değil kendinize zarar verirsiniz; çünkü benden sonra kimse gelip de size “Kendine dikkat et!” demez. Ben bir at sineği gibiyim; kentinize Tanrı tarafından gönderildim; sizi harekete geçirmek, sorgulatmak için. Bilin ki, ölümden korkmak bilgelik değil, cehalettir. Çünkü hiç kimse ölümün bir kötülük mü, yoksa bir nimet mi olduğunu bilmez. Ben bilmediğimi biliyorum, işte bu yüzden sizden farklıyım.”

"göğsüne vurarak kalbine seslendi, dayan kalbim, bir zamanlar daha büyük kötülüklere dayanmıştın."

Artık ayrılma vakti geldi çattı, ben ölmeye, sizler de yaşamlarınızı sürdürmeye gidiyorsunuz. Hangisinin daha iyi olduğunu sadece tanrı bilebilir.

Bu durumda hiçbir şey bilmediğimi bildiğim için, az da olsa ondan daha bilgeyim sanırım.

Ömrümüz boyunca erdem ve bilgelik kazanmak için elimizden geleni esirgememeliyiz, çünkü ödülü güzel olduğu gibi verdiği umut da büyüktür.