
"Evi özleyip üzülmek ama nereye dönmek istediğim hakkında hiçbir fikrimin olmaması çok tuhaf."

Thomas bir asansorde uyandiginda hatirlayabildigi tek sey ismidir. Ailesini, evini veya oraya nasil geldigini animsamamaktadir. Zihni bombostur. Asansorun kapilari acildiginda Thomas kendini Kayran isimli, devasa tas duvarlarla cevrili genis bir alanda ve burada yasayan cocuklarin arasinda bulur. Tipki Thomas gibi Kayranlilar da oraya neden ve nasil geldiklerini bilmemektedir. Tek bildikleri cevrelerini saran labirente cikan tas kapilarin her sabah acilip her aksam kapandigi ve her otuz gunde bir aralarina yeni bir cocuk katildigidir. Kimse Kayran'da kalmak istemese de kurtulmak imkinsiz gorunmektedir. Yine de Thomas'in icinde bir his, cikis yolu bulabilecegini soylemektedir. Ama bunun icin zihninin derinlerinde yatan sirlari aciga cikararak labirentin gizemini cozmesi gerekecektir."Aclik Oyunlari gibi distopik hikiyeleri sevenler Thomas'la birlikte Kayran'da maceraya suruklenecekler."-School Library Journal-"Dashner gizemli, kiskirtici, yaratici ve surukleyici bir romanla karsimizda."
Bookspace topluluğundan 1 gönderi

"Evi özleyip üzülmek ama nereye dönmek istediğim hakkında hiçbir fikrimin olmaması çok tuhaf."