Sefiller 2 Cilt Takim

Düşünen zihinler şu sözleri az kullanırlar: mutlular ve mutsuzlar. Hiç kuşkusız başka bir dinuanın bekleme odası olan bu dünyada mutlu insan yoktur.

Sonra kendi kendine sordu: Yaşadığı bu sonu kötü biten hikayede kusurlu olan bir tek kendisi miydi?

tavsiye ederim

Değirmen artık yok, ama rüzgar hala esiyor.

Boş yere karşılaşmış olmamız sizce de hayıflanacak bir şey olmaz mı?

Umutlarınızı sadece size miras bırakamayacak birine bağlayın.

Ama yükselenlerde hoşumuza giden şeyler, yıldızı sönenlerde o kadar hoşumuza gitmiyor. Mücadeleyi sadece tehlike olduğunda seviyoruz ve her halükârda, son anda karar verme hakkı sadece ilk başta mücadele edenlere aittir.

İnsani cömertliklerin en yücesi başkalarının günahının bedelini ödemektir

Zaman zaman kendisi de ne hissettiğini tam olarak bilmiyordu.

... bizi uçurumun dibinden çekip alıyor ve güzel sevgililerimiz, uçurum sizsiniz.

Bazı kabuklu deniz hayvanları gibi ruhlar vardır ki, sürekli olarak karanlıklara doğru çekilir, hayatta ileri gidecek yerde geri geri gider, edindikleri deneyimleri kabalıklarını ve uygunsuzluklarını artırmakta kullanırlar, durmadan daha kötüleşir ve gittikçe daha çok kararırlar.

Bir adam acı çekiyorsa, en büyük merhamet onun yarasına dokunmamak değil mi?

Büyük bir uğultu vardır, ağzımız hariç her yanımız konuşur. Ruhun gerçekleri görülmez ve elle dokunulmaz olsalar da gerçektirler.

Her şey karmakarışıktı ve zihnini yoruyordu; şaşkınlığı hiçbir düşünceyi net bir şekilde değerlendiremeyeceği ölçüde büyüktü ve ağır bir darbe alması dışında kendisi hakkında hiçbir şey söyleyecek durumda değildi.

Okyanus birbirlerine ürkütücü bir şekilde benzeyen dalgalarıyla yolunu şaşırtmak istese de, geminin bir ruhu, kendisine her zaman kuzeyi göstererek rehberlik eden bir pusulası vardır.

... bu bir saçmalıksa, tıpkı istiridyenin içindeki inci gibi ruhun da onun içine kapanması gerek.

Yarın, karşı konulmaz bir şekilde işini daha bugünden görmeye başlar ve ilginç bir şekilde her zaman hedefine ulaşır.

Karanlık dingindi. Gökte tek bir bulut bile yoktu. Ay beyazsa toprağın kızıl olması ne fark eder. Bunlar gökyüzünün kayıtsızlıklarıdır. Otlarda, ruhunu teslim edenlerin titremesini andıran bir titreme vardı.

Cennette kalıp şeytana dönüşmek! Cehenneme gidip melek olmak! Ne yapmalı ulu Tanrım? Ne yapmalı?

Belki de tutku kendini kolayca ilahi bir çağrı olarak ilan edebiliyordur? Mutlu ve huzurlu olduğu için iyi niyetle ve kendi kendini aldatarak!

Can çekişmesinde bir özgürlük vardı.

O uyurken ben öleceğim. İki uyku birbirleriyle güzel bir komşuluk edebilirler.

Birilerinin kendini görebileceğini düşünüyordu. Ama birileri de kimdi? Bu, vicdanı yani Tanrı'ydı.

-Yukarıda acı çekene yakarıyordum. "Aşağıda acı çeken için."