Merhaba, ben Seyyah.Bazen bulacağını düşündüğü için değil başka bir seçeneği olmadığı için arar insan. Herkesin bir gün çıkmak istediği ama cesaret edemediği bir yolculuğun başından yazıyorum bunları.Hepinizin içine atıp anlatmaktan sakındığı şeyleri yazdığım bir yolculuğa davet ediyorum sizi. Ve gidiyorum iyi insanların yaşadığına inandığım yerlere. Gitmekle geçecek mi bilmiyorum ama sanki geçecekmiş gibi gidiyorum işte.Satırlarımın arasında bıraktığım boşluklarda göreceksiniz kendinizi. Ve okudukça kendiniz sanacaksınız beni. Sanki ben değil de, siz gidiyormuşsunuz gibi hissedeceksiniz. Kim bilir, belki de gelmesini beklediğiniz aşk, bu satırlarda bekliyordur sizi.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi
Öyle ya , insan birini nefsiyle sevdiği zaman , ne konuşacak şeyleri kalıyordu bir süre sonra ne paylaşacak... Nefis , sevgiliden yana doyunca , sevgili zorlu bir tahammül sınavından başka birşey sayilmiyordu artık . İnsanın İnsana zulmü değildir de nedir bu .?
