Saril Bana

<p>Herkes once ben diyor, kendi istegi olsun istiyor, ancak zorunluluktan ya da bir menfaat beklentisiyle kendi isteginden feragat ediyordu. Peki boyle mi olmaliydi? "O anda bir his dogdu kalbime. Butun insanligin ruhu tekti ve farkli bedenlerde hapsolmus bu ruh, ne zaman farkli bir beden gorse, ona, Saril bana! diye haykiriyordu sanki. O, karsisindaki bedenin icindekinin kendisinden baskasi olmadigini biliyordu cunku. Kendisiyle birlesmeden, kendisiyle bulusmadan huzura eremeyecegini biliyordu. Bolunmusluge, ayriliga dayanamiyordu. Ikilige dayanamiyordu. Butun varlik birdi cunku. Allah birdi. Gozler bunu goremese de, ruh, gozlerin goremedigini goruyor ve bunun icin karsisindakine "Saril bana!" diye haykiriyordu. Kendisiyle tekrar bulusmak icin."44 dilde 100'u askin ulkede okunan Turk romanci Serdar ozkan'in kaleminden... Kalplerimizin, ruhlarimizin hicbir donemde olmadigi kadar ayri dustugu, bolundugu, otekilestirildigi su gunlerde, birlik, baglilik ve sevgi uzerine bir solukta okuyacaginiz yeni bir roman. "Serdar ozkan ismi simdiden Paulo Coelho, Richard Bach ve hatta Antoine de Saint-Exupéry ile birlikte aniliyor." -Corriere della Sera, Italya-(Tanitim Bulteninden)Sayfa Sayisi: 160Baski Yili: 2016Dili: TurkceYayinevi: Artemis Yayinlari</p>