süt ve bal<br/>aşk<br/>kayıp<br/>travma<br/>sömürü<br/>sağalma<br/>ve kadınlık hakkında<br/>bir şiir denemesi<br/>her biri başka bir amaca hizmet eden<br/>başka bir acıyla uğraşan<br/>başka bir kalp ağrısını sağaltan<br/>dört bölüme ayrıldı bu kitap<br/>süt ve bal<br/>okuru hayatın en acı anlarına doğru<br/>bir yolculuğa çıkarıp<br/>o anların içindeki tatlılığı buluyor<br/>çünkü<br/>eğer görmek istersen<br/>her acının içinde bir tatlılık vardır<br/><br/>Performans sanatçısı Rupi Kaur bir süre önce feminist hareketin simgelerinden biri haline geldi.<br/>Kaur'un, "Her acının içinde bir tatlılık vardır," fikriyle yola çıktığı ilk kitabı Süt ve Bal özellikle kadınlara ve tüm okuyuculara içinden geldiği gibi olmayı, yıkıcı ilişkilerin içinden çok daha büyük bir güçle çıkmayı ve bir kadının kendisiyle barışmaya başladığında nasıl özgürleştiğini anlatıyor.<br/><br/>"24 yaşındaki Kaur, kendi neslinin sorunlarını dile getiren büyük bir sese dönüştü."<br/>USA Today<br/><br/>"Rupi Kaur'un zihin dünyası, yaşının bir hayli ötesinde. Ortaya koyduğu eser çok güçlü ve hem evrensel anlamda insan olma deneyimini hem de özel olarak günümüz kadınlarının mücadelesini anlatıyor."<br/>Huffington Post<br/><br/>"Bu şiirler yalın, samimi ve her genç kadının kendi hayatından parçalar bulabileceği kadar kucaklayıcı."<br/>Rachel Grate<br/><br/>"Her defasında yeniden ayağa kalkabilmeyi ve umudu anlatan bir kitap."<br/>Bustle<br/><br/>"Rupi Kaur'un ilk kitabı Süt ve Bal her kadının yanı başında tutmak isteyeceği ufak ama derin bir çalışma. Yazarın kendi çizimleriyle görselleştirdiği şiirler, kadın olma deneyimine yoldaşlık ediyor."<br/>Huffington Post<br/><br/>Aşklar, kayıplar ve sonrasında muhakkak gelen iyileşme dönemi. Süt ve Bal her okuyucuyla derin bir bağ kurmayı rahatlıkla başarıyor."<br/>Business Insider
Bookspace topluluğundan 7 gönderi
onların kalpleri de seninki gibi sanıyorsun herkes o kadar yumuşak o kadar şefkat dolu olamaz oysa oldukları gibi görmüyorsun insanları olabilecekleri gibi görüyorsun kendinden veriyor,veriyorsun onlar herşeyini çekip alıncaya ve için bomboş kalıncaya dek
“af dilemek istiyorum zekâsından ya da cesaretinden önce güzelliğinden dem vurduğum tüm kadnlardan özür dilerim doğuştan gelen basit bir özelliğin insanın ruhu dağlara çakıldığında gurur duyacağı en matah şeymi gibi konuştuğum için bundan böyle sadece dirayetlisin diyeceğim yahut olağanüstüsün güzel olmadığından değil çok daha fazlası olduğundan”
“sana bencil insanları anlatacağım. Sana acı vereceklerini bile bile tadına bakmak için hayatına girerler, kaçırmak istemeyecekleri bir şeysindir çünkü. Öyle parlaktır ki ışığın, dokunmadan geçmek yazık olur. baktıklarında tüm vaat ettiklerine. tenini, saçlarını, sırlarını aldıklarında. Ayırdına vardıklarında ne kadar sahici olduğunun. ne yaman bir fırtına olduğunun; dank eder kafalarına. İşte o zaman korkaklık başlar. O zaman olduğunu sandığın insanın yerini alır zavallı gerçek hali. o zaman bütün cesaretleri uçar gider ve benden daha iyilerini bulursun deyip giderler. “
“Seni istemeleri için uğraşmamalısın seni kendileri istemeliler “
"Tazecik bir güldü o Koparıp ellerine aldılar Saklamaya hiç niyeti olmayanlar "
“Bugüne dek hissettiğim en güzel şeydin sen. Ve hayatım boyunca öyle kalacağına inanmıştım. Bunun ne kadar sınırlayıcı bir duygu olduğunu biliyor musun? Bu genç yaşımda, hayatım boyunca tanıdığım en neşe veren insanı yaşadığımı sanmak. Hayatımın geri kalanını sadece bununla yetinerek nasıl geçireceğim? Balın en ham halini tattığımı ve diğer her şeyin rafine ve yapay olduğunu düşünmek.. Bundan öteye yol olmadığını.. Önümde uzanan tüm yıllar toplansa da senin verdiğin tadı veremeyeceğini..”
ne kadar uğraşsam da aklım ermiyor nasıl verir insan tüm ruhunu kanını canını bir başkasına hiç karşılık beklemeden belki de önce anne olmam gerek
