39 Basamak

O uzun, kavurucu öğleden sonra boyunca çatıda sırt üstü yattım. En büyük sorunum susuzluktu. Dilim kağıt gibi olmuştu. Daha da kötüsü değirmen yolunda akan suyun sesini duymamdı. Küçük derenin bozkırın içinden süzülüp geldiği yolu izlerken tek isteğim yosunlar ve serin eğrelti otlarıyla kaplı buz gibi kaynağa yüzümü daldırmaktı. Bunun için bin sterlin verirdim.

GÖZLÜKLÜ YOL İŞÇİSİ MACERASI Geçidin en tepesine oturarak konumumu gözden geçirdim. Arkamda nehrin üst tarafına doğru tırmanan bir yol, önümde bataklık çukurlarıyla dolu engebeli ve yaklaşık bir mil boyunca uzanan geniş bir alan, onun da ötesinde uzaklık yüzünden pek seçilemeyen bir ovaya doğru yokuş aşağı inen bir yol vardı.

Ve ben de otoriteye karşı bir protesto atmosferinde bir hafta önce yaşadığım hayatı sıkıcı bulduğumu kendime hatırlatarak yeni hayatıma başlamış oldum.

KEL ARKEOLOG MACERASI Geceyi uzun ve yumuşak fundalarla kaplı bir kayanın kuytusunda geçirdim. Çok üşüdüm, çünkü ne ceketim ne de yeleğim vardı. Eşyalarım, Scudder'ın küçük not defteri, saatim ve -en kötüsü- pipom ve tütün kesem yol işçisi Bay Turnbull’da kalmıştı. Yanımda sadece kuşağıma iliştirdiğim param ve pantolon cebimde birkaç zencefilli kurabiye vardı.

SON Yedi hafta sonra tüm dünyanın bildiği gibi savaşa girdik. Savaşın ilk haftasında Ordu'ya katıldım ve Matabele’deki deneyimlerim sayesinde hemen yüzbaşı rütbesi aldım. Ama sanırım ben vatanım için elimden gelen en iyi hizmeti o üniformayı giymeden çok önce yapmıştım.

Yolun yarım mil ötesindeki çayırlık alanda dumanı tüten bir kulübe; insan yaşamına dair tek işaret işte buydu. Bunun dışında sadece yağmur kuşlarının ötüşü ve küçük derelerin şırıltısı duyuluyordu.

YENİ KİTAP 39 Basamak, Londra`daki sakin yaşamından sıkılan Richard Hannay’ın bir gece gizemli bir yabancıyla karşılaşmasının ardından heyecan dolu bir maceraya atılmasını konu alıyor.

Işığı açtım. İçeride kimse yoktu. Sonra odanın uzak köşesinde gördüğüm şey soğuk terler dökmeme ve puromu ağzımdan düşürmeme sebep oldu. Misafirim boylu boyunca yerde sırt üstü yatıyordu. Kalbine saplanmış uzun bir bıçak onu yere çivilemişti.

O Mayıs öğleden sonrası saat üç sularında şehirden tiksinmiş bir halde eve döndüm. Üç aydır burada olmama rağmen artık bıkmıştım. Bir yıl önce biri bana böyle hissedeceğimi söylese muhtemelen ona gülerdim.