Baskerville’lerin Köpeği

Görüş alanımda, Baskerville Hall'un iki kulesi ve uzaklardaki Grimpen köyünü işaret eden bulanık bir duman vardı. İkisinin arasında, tepenin arkasında, Stapletonlar'ın evi duruyordu. Gün batımının ışığında her şey huzur dolu, hoş ve tatlıydı… Fakat ruhumda doğanın verdiği huzurdan çok her geçen an yaklaşan görüşmemin korkusu ve belirsizliği dolaşıyordu. Sinirlerim gerilmişti ama sabrettim ve kulübenin karanlık bir köşesinde oturup metanetle adamımızın gelmesini bekledim.<br/><br/>En sonunda bir ses duydum. Uzaklarda bir yerde, bir çizmenin taşın üzerinde gezerken çıkardığı ses geldi kulağıma…<br/><br/>Sesler birbirini takip ediyor ve gittikçe yaklaşıyordu. Evin en karanlık köşesine doğru sindim ve cebimdeki tabancayı ateş etmeye hazır hâle getirdim. O yabancının kim olduğunu görmeden ortaya çıkmamaya kararlıydım. Fakat uzun bir süre sessizlik oluştu, belli ki adam durmuştu. Ardından, ayak sesleri tekrar yükseldi ve kulübenin yarığından içeriye doğru bir gölge düştü.<br/><br/>"Güzel bir gece, sevgili Watson," dedi tanıdık bir ses. "Eminim, dışarıda daha rahat edersin."