Siyah Kuğu

<p>  Ve kan sızıyor, bir kuğunun dinmeyen uğultusundan.</p><p>Mumu üfleyip siyahıma karanlığını süren</p><p>tanıdık dudakları gözlüyorum şimdi; boğazından dökülen</p><p>her bir söz ayrı bir melodi.</p><p>Bir ilâhi.</p><p>Ya da ağıt.</p><p>Ayırt edemiyorum artık.</p><p> </p><p> Gökyüzü aydınlık diye mi üzülüyorsunuz?</p><p>Teninizi yakan güneşe gülümseyin.</p><p>Çünkü karanlığın içindekileri bir kez gördüğünüzde,</p><p>bir daha asla eskisi gibi olamazsınız.</p>