Original bdg. 13,50 / 21,00 cm. In Turkish. 310 p. Translated by H. Derya Can Hindistan'in altin çagi olarak kabul edilen Gupta Imparatorlugu döneminde (MS 4. yüzyil) yasayan ve bir brāhmaṇ oldugu kabul edilen Vishṇusarman tarafindan yazili edebiyata aktarilan Pañçatantra, Dünya edebiyatinda fabl türündeki masallarin en eski ve zengin örneklerinin basinda gelmektedir. Kendi içinde belli bir konuyu ele alan bes kitaptan olusan eser, Mahilāropya ülkesinin Amarasakti adindaki kralinin, sagduyudan yoksun, küstah ve cahil üç oglunun egitilmesi üzerine kurulmustur. Kral, kendinden sonra ülkesini emanet edecegi ogullarinin bilgisizliginden dolayi çok mutsuzdur. Bu duruma çare bulmalari için sarayindaki âlimleri görevlendirir. Ancak âlimler bu durumu düzeltebilecek tek kisinin Vishṇusarman adindaki bir brāhmaṇ oldugunu söylerler. Bunun üzerine kral, Vishṇusarman'i çagirtir. Vishṇusarman krala ogullarini alti ay içinde egitimli hâle getirecegi konusunda söz verir. Buna çok sevinen kral, ogullarini ona emanet eder. Prensleri yanina alan Vishṇusarman onlar için bes bölümden olusan tantrayi olusturur. Bunlar: "Mitrabhedaḥ" (Arkadasligin Bozulmasi), "Mitrasamprāptiḥ" (Arkadasligin Kazanilmasi), "Kākolūkīyam" (Kargalar ve Baykuslar), "Labdhapraṇāsam" (Kazanilmis Seylerin Kaybi) ve "Aparīksitakārakam"dir (Düsüncesiz Hareketin Sonu). Böylece Vishṇusarman söz verdigi gibi alti ay içinde üç prensi mükemmel birer âlime dönüstürür. Zengin özdeyislerle dolu, biri biterken bir sonrakine ait dizelerle iç içe geçmis masallarin yer aldigi Pañçatantra'nin, Hint toplumsal hayatiyla ilgili de çok degerli bilgilerle dolu bir yönetim kitabi, yani bir nevi siyasetname oldugunu belirtmemiz gerekir.
Bookspace topluluğundan 2 gönderi
Zira derler ki bir geyik özenle hazırlanmış tuzaktan kurtulur, özel teknikle serilmiş ağı yırtar, her tarafı alevlerle kaplı derin ormandan çıkmayı başarır, avcıların oklarından kendini kurtarır da gelir bir kuyuya düşer; kadere karşı ne yapılabilir ki?
Zira derler ki akıllı kişiler bir kere görmeyle insanın özünü anlarlar, elleriyle tarttıklarının ağırlığını bilirler.
