İstanbul hatırası

Gözlerinde belki de bu kentin btün sırlarını taşımaktaydı...

semtlerin eski isimleri unutuluyor, şehir hızla geçmişinden koparılıyor.. Oysa şehirlerde insanlar gibidir, geçmişlerini unuturlarsa, tarihlerinden koparılırlarsa kişiliklerinden de koparılırlar.. Hiç bir özellikleri kalmaz, sıradan insanlar gibi olurlar.. Oysa istanbul sıradan bir şehir değil..

Bu saatte bu kitap uzerine tartismak güzel olurdu aslında ama fenerbahçe nin maci var basarilar 💙💛💙💛

İnsan pek de vefalı bir varlık değil

‘Toplum çürümüş,neresinden tutsak elimizde kalıyor!’ (Komser Nevzat)

İnsanın kazandığı paradan değil, paranın kazandığı insandan korkulur.

Bazen birini sevmek, bir şehri sevmektir. Onun sokaklarında kaybolmak, onun kalabalığında huzur bulmak, onun her köşesinde bir anı bırakmaktır

Ölümü yoldaş seçenlerin ölümden başka kazanacak zaferleri yoktur..

Evet, ruhun yarası hiçbir zaman tam olarak kapanmıyor. Beden daha çabuk onarıyor kendini. Kalbin attığı sürece vücut iyileşebilir. Oysa ruhun bir kez darbe aldı mı, o yara dikiş tutmuyor.

Kötülüğün toprağında özgürce dal budak salan bir zekânın neler yapabileceğini kestirmek imkansızdı..

biliyordum ki katiller her zaman kötü insanların arasından çıkmazdı..

Ve şu da bir gerçek: Amacınız ne kadar yüce olursa olsun, kendi öz çocuğunuza bile zorla hiçbir şey yaptıramazsınız.

İnsan ruhunun yarası,dikiş tutmaz!

Sen yoktun. Terkedilmiş bir İstanbul vardı. Yaslanmış gökyüzünün umarsızlığına. Eylül rüzgarlarıyla sararan. Bayram kartpostallarına benzeyen. Sen yoktun. Bir çocuk ağlardı istasyonlarda. Geceyarıları uykumu bölerdi hıçkırıkları Trenler geçerdi gözbebeklerimden Kirlenirdi bembeyaz umutlarım Sen yoktun. Tüm dünyayı değiştirebilirdim Oysa aynalarda eskiyor yüzüm Ne yana baksam karşımda bir anı Meğer İstanbul ne çok benziyormuş sana. Sen yoktun. Omuzlarımda paramparça bir yürek Göğüs kafesimde karmakarışık bir kafa Kıvranarak olayların burgacında Gezinirim sensizlikle, deliliğin sınırlarında Sen yoktun. Kanayan bir İstanbul vardı Yeryüzü ıssızlığında.

İnsanlar ve iyilik... Birbirine ne kadar uzak iki kelime.

Çalinmis hayallerrin şehri;İSTANBUL İstanbul'a bakıyorduk denizden.Bizim istanbul'umuza ,çalınmış hayallerin şehrine. Talan edilen hayallerin.Yağmalanmış umutların payitahtına.Kırılmış umutların kalesine.Kederlerin kraliçesine...

"Ahmet Ümit'in polisiye romanı İstanbul Hatırası, diziye uyarlanacak. • Başkomiser Nevzat rolü için Nejat İşler'e teklif götürüldü." Tekrar Diziye uyarlanacak olması da, Nejat İşler seçimi de harika , Benim gibi Başkomiser Nevzat sevenler için çok güzel haber... 🙂🙏🏻

hayatımın hatırası olmuştu ilk okuduğumda

"balat'da doğdum, haliç kıyısında... sevdiklerimin mezarları da orada. en yakın arkadaşlarım bu şehirde, en güzel anılarım da öyle, gördüğünüz gibi işim de burada. ve kısmetse bu şehirde ölmeyi isterim"