Geceyarısı Sarkıları

Vakit geceyarisini epey geciyor, uzak pencerelerdeki butun isiklar teker teker sonmus, tek tuk kopek havlamalari... Bir yerlerde cocuklari olduruyorlardi olmeden once o cocuklar nasil da son kez kederle bakarlar dunyaya. Baristan, dostluktan, iyilikten yana olanlardan degilim, vahsetse vahset, kavgaysa kavga, olumse olum, butun bunlara varim, ama cocuklari oldurmek niye, iktidar icin dovusulecekse iktidari isteyenler dovusmeli, olecekse benim yasimdakiler olmeli. olum gecenin icinde yuruyor. Gece alabildigine sessiz ve karanlik, Buyuk sehirlerin kaldirimlarinda jartiyerine jilet takmis orospular dolasiyor simdi. Bankerler coktan uyudular, kibuslar goruyorlar. Hirsizlar birazdan evleri soyacaklar. Eski geceleri hatirliyorum ben. Kadinlarin saclarini, yumusacik bir kivrimla baslayan boyunlarini, sevisirken kipir kipir oynayan memelerini, yatagin icinde biryandan bir yana donuslerini hatirliyorum, son cigliktan once gozlerini saklayan gozkapaklarini ve kokularini, yastiklara sinen kokular