Kaybolan

İnsanlar zor anlarında bağımlılıklar geliştirebilir ve bunun adına aşk diyebilirdi.

“Anlatmak yaşamaktan üç kat daha yorucu...” Kaybolan | Tarık Tufan

Galiba bu dünyada kabullenmekte zorluk çektiğim en yalın ve sert gerçeklik bu: “ Güzellikler çabuk biter...”

Kaybolmuş yıllara ait bir insan olduğunuzu düşünün, her fırsatta kendinin kim olduğunu hatırlamaya çalışıp kendini bir türlü bulamayan o kişi. Bendim aslında hikaye yazıldığında yaşamak ile ilgili bir mücadele küçük yaşta başlayan kayıplar, hayatta büyük yerlere taşıyor insanı. Var olmamış birini sevmek, düşünerek hislerinde kaybolmak, özgürlüğün olduğu bir ülkede kendi içine mahkum kalmak, en zoru,.. Yalandan bir sevgi için yıllarını harcamış giden gençliğe ömrünü adamış bir adam,. Kim bilir dertleri anlatmaktl biter miydi, yaşanarak ömür tükenip gider mi,.Her şey yeni bir başlangıç sonu olmayan bir şey varmı, elbet ölüm bile her şeyin ötesinde idi, kafiyeler kelimelere bıraktı kendini hasret kaldı sevgiye o kucak dolu sevgiler, bir ömür olsa mutluluk susar, izler miydi o eller. Gözlerin bana baktığında yaşanıp gider mi o hisler birgün biter mi. Bu kadar soru cevapları nerede kimde saklı idi, herşey gizli herşey ikilem, sorsalar kimisi bilmiyor kimisi gitmiyor o yolda oturup bekliyor.

“İnsanın kendisiyle mesafesi, dünyanın geri kalanıyla arasındaki mesafeden daha büyükmüş.”