Nar Ağacı, Nazan Bekiroğlu'nun aile hafızası, göç, aşk ve kayıp temalarını Osmanlı'nın son döneminden Cumhuriyet'e uzanan geniş bir zaman içinde anlattığı romanıdır. Trabzon, Tebriz, Tiflis ve İstanbul hattında ilerleyen hikaye, kişisel kaderlerle tarihsel kırılmaları yan yana getirir.
Bekiroğlu, Nar Ağacı'nda geçmişin izini süren anlatıcıyla eski defterlerin, fotoğrafların ve hatıraların dünyasını birleştirir. Romanın duygusu, yalnızca kaybolmuş bir aşkın peşinde değil, köklerini arayan bir insanın iç yolculuğunda derinleşir. Şiirsel dili, tarihsel atmosferi ve aile anlatısı seven okurlar için Nazan Bekiroğlu'nun en çok ilgi gören eserlerinden biridir.
Bookspace topluluğundan 11 gönderi
20 Kasım 1912 “Gözlerim açıldığı ilk anda gördüklerime ise inanamadım. Dört hamalın, dört ucundan tutarak trenden indirdiği içi çinko kaplı boş bir tabutu tam pencerenin önüne bıraktıklarini gördüm. İki hamal da kapağını tabutun üzerine bıraktı. Birincisi kalkarken yerine ikincisi geldi. Böyle tam kırk boş tabut saydım. Kırktan sonra saymayı bıraktım.”
"Oysa yaşamaya çalışmak en büyük yorgunluktu."
Çünkü sevdim ve ben kalbiyle yaşayanlar zümresindenim.
“Ölsen haberi olmayacak birine nasıl olur da kırılıyorsun?”
Aşkın sebebi yok zamanı var. Aşkın zamanı yok anı var, kelâmı yok ama ışığı var.
“Ölsen haberi olmayacak birine nasıl olur da kırılıyorsun?”
"Birilerinin mucizesi olmak gerek."
mutluluk nasıl da bulaşıcı
Çay-ı ma hoşgüvar-ı şirinest Çün ki leb-i lal-i yar renginest O sırada Çerkez Arslanbey geldi 'Söyle bakalım Acemoğlu ne diyor burda?' 'Çayımız lezzetli ve güzeldir çünkü yarin lal renkli dudağıyla aynı renktendir'
“Ölsen haberin olmayacak birisine nasıl da kırılabiliyorsun”
"Sen öyle çağırmasan ben böyle gelmezdim. Ben böyle çağırmasam sen öyle gelmezdin."
