Escinsellik Üzerine

Yirminci yuzyilin ortalarindan itibaren toplumsal alginin zenginlesmesi ve ozgurlukcu dusunce yapisinin yasam tarzina bir serbesti kazandirmasiyla, gunumuzde ozellikle gelismis ulkelerde bir “yonelim” olarak gorulen escinsellik tarih boyunca tartisilmis ve cogunlukla ahlaksizlik, suc ve gunah olarak kabul edilmistir. Adler de, cogu meslektasinin aksine, escinselligin dogumsal degil, edinsel oldugu tezini gelistirmistir. Escinselligin buyuk olcekli bir cesaret kaybindan, yani yasamda oynanacak cinsellik rolune yeterince hazirlanilmadigindan kaynaklandigini ve ilgili kisinin toplum icindeki “diger” insanlardan biriymis gibi egitilmesindeki hatanin sonucunda ortaya ciktigini ileri surmustur. Adler, ayrica, cinsel sapiklik olarak gordugu sadizm, mazosizm, fetisizm ve eksibisyonizm konularini da tarihleriyle birlikte ele almis ve bu “sapikliklari” tedavi edilmesi gereken birer anomali olarak degerlendirmistir. (Tanitim Bulteninden)