
Insanlar niçin bir cemaatin parçasi olmak ister? Zygmunt Bauman bu soruya “hiçbir zaman tam olarak elde edemeyecekleri güvenceye ulasabilmek için” yanitini veriyor. Yazara gÖre cemaat siddetli yagmurda altina sigindigimiz bir saçaga, dondurucu sogukta içinden çikmak istemedigimiz sÖmineli bir odaya benzer. Disinda oldugumuz zaman hemen ona siginmak ister, sigininca tüm sorunlarimizin çÖzülecegini düsünürüz. Ama sigindiktan sonra, bu siginmanin bir bedeli oldugunu gÖrürüz. Özgürlügümüzü yitirir, içeridekilerle aynilasir ve disarida kalanlarla bitmek bilmeyen bir kavgaya tutusuruz. Bu arayis mistigi Yunan mitolojisinde anlatilan Öykülerden birine konu olmustur. Tanrilar kendilerine Ölümsüzlük veren yiyecek ve içeceklerden Ölümlülere tattirarak büyük bir suç isleyen Tantalos’a Öyle bir ceza verirler ki, Tantalos irmagin içinde bogazina kadar suya batmis halde duracak, fakat su içmek için basini her egisinde sular Tantalos’tan kaçacaktir. Iste ideal cemaat de bÖyledir; ona ne zaman elimizi uzatsak, elimizden kaçip kurtulacak, yana yakila aradigimiz güvenceyi bize vermeyecektir. (Tanitim Bülteninden)
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!