Harry Potter Ve Felsefe Tasi

"Huzurlu yaşam dedikleri nasıl bir şey acaba?"

“Aynalar bize ne olduğumuzu değil, en derin arzularımızı gösterir.”

harry potter serisi sanki yuzuklerin efendisi'nin “hogwarts edition” hali gibi. orada yuzugu yok etmek icin yola cikan gencler, burada karanlik lordun hortkuluklarini yok etmek icin yola cikiyor. orada bilge bir gandalf, burada bilge bir dumbledore. hatta frodo’nun hogwarts’taki versiyonu da direk harry. yani cok da orijinal degil aslinda, sadece ejderha yerine quidditch sopasi koymuslar gibi -ki harry potter'da da ejderha vardi simdi hatirladim- bir de su var belli bir yasi gecip hala “ben harry potter hayraniyim” diye yasamak bana biraz garip geliyor. cunku bu seri temelde cocuklara yazilmis bir kurgu. tamam nostalji olabilir, cocukken okudugun bir seyi sevmek ayri. ama otuz kusur yasinda “slytherin evindeyim, asa koleksiyonum var” diye dolasmak? bence komik. cocuklugunda yasanacak masallari buyuyunce hala ciddiye almak biraz sacmalik gibi.